Δέχθηκα προ ημερών την επίσκεψη εκπροσώπων του Πανελλήνιου Συνδέσμου
Αποφοίτων Ορφανοτροφείων, οι οποίοι μου εξέφρασαν την ανησυχία τους, ότι μπορεί
να «εξαργυρωθεί» η περιουσία των Ορφανοτροφείων, για να καλυφθούν...
... οι «μαύρες τρύπες» των δημόσιων ταμείων. Δεν μπόρεσα να επαληθεύσω τις φήμες στις οποίες στήριξαν την ανησυχία τους οι Απόφοιτοι, να σημειώσω όμως πως υπάρχει θέμα που δημιουργεί απορίες.
Συμφώνως προς το άρθρο 109 του Συντάγματος, απαγορεύεται η μεταβολή όχι μόνον του κοινωφελούς σκοπού, στον οποίο αναφέρεται η διαθήκη ή η δωρεά, αλλά και των περιεχομένων σ’ αυτές όρων. Αυτό σημαίνει ότι τα Ορφανοτροφεία, που κατά πλειονότητα η ίδρυσή τους επήλθε από δωρεές, δεν μπορούν να αλλάξουν χρήση. Υπάρχει όμως η επιφύλαξη, πως αυτό μπορεί να γίνει σε περίπτωση που διαπιστώνεται με δικαστική απόφαση το ανέφικτο της πραγματοποιήσεως της θελήσεως του διαθέτη ή δωρητή.
Δηλαδή, δικαστήριο αποφασίζει αν ένα Ορφανοτροφείο μπορεί να αλλάξει χρήση σε περίπτωση που δεν υπάρχουν ορφανά.
Υπάρχουν καταγγελίες, πως οι διοικήσεις κάποιων Ορφανοτροφείων δεν δέχονται με διάφορες προφάσεις ορφανά, ενώ Επιτροπή της Βουλής υπό την Προεδρία της κ. Φ. Γεννηματά, είχε συμπεράνει μετά από έρευνα πως υπάρχουν στην Ελλάδα περί τα 100.000 παιδιά, ορφανά ή έχοντα ανάγκη περιθάλψεως. Είναι δε απορίας άξιον το γεγονός ότι υπάρχουν παιδιά που λιποθυμούν από την πείνα, υπάρχουν γονείς που απελπισμένοι αυτοκτονούν επειδή δε μπορούν να τα θρέψουν, και την ίδια ώρα ζήτημα είναι αν από τα υπέρ 200 Ορφανοτροφεία που έχει η χώρα λειτουργούν περί τα δέκα.
Δεν υπάρχουν χρήματα για την λειτουργία τους; Μα, από μια παλιά μελέτη -της εποχής της δραχμής- η αξία της ακίνητης περιουσίας τους ανερχόταν σε… τρισεκατομμύρια δραχμές. Όσο και αν υποβαθμίστηκε σήμερα, πάλι θα πρόκειται για κάποια δισεκατομμύρια ευρώ. Τι συμβαίνει λοιπόν;
Για να μη λέμε μισόλογα. Οι υπόνοιες που υπάρχουν είναι ότι κάποιοι επιτήδειοι σκοπίμως οδηγούν τα Ορφανοτροφεία σε μη λειτουργία, ώστε να αλλάξει η χρήση τους, και να γίνουν αύριο τα ακίνητά τους ωραία σούπερμάρκετ, ή εμπορικά κέντρα.
Ως προς το Παπάφειο, o διαθέτης Παπαφής (και όχι Παπάφης) διέθεσε το ιλιγγιώδες ποσό, για την εποχή του, των 100.000 χρυσών λιρών, προκειμένου να ιδρυθεί αποκλειστικά Ορφανοτροφείο. Αν το Παπάφειο, παύσει να λειτουργεί ως Ορφανοτροφείο, το κληροδότημα περιέρχεται στους φυσικούς κληρονόμους του Παπαφή - πολίτες Μάλτας, διότι η ελληνική πολιτεία δεν έδωσε στον Παπαφή την ελληνική υπηκοότητα, αυτό όμως είναι άλλη πονεμένη ιστορία.
Μπορεί άραγε η ελληνική πολιτεία να αποδείξει ότι δεν υπάρχουν ορφανά, όταν οι κληρονόμοι του Παπαφή προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο; Η έρευνα της κας. Φ. Γεννηματά και οι λιποθυμίες από πείνα των παιδιών τι αποδεικνύει; Όσα νομιμοφανή «τερτίπια» σκαρφισθεί η ελληνική πολιτεία, η απαίτηση των κληρονόμων θα γίνει αποδεκτή από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια, πέραν πάσης αμφιβολίας, και η περιουσία θα χαθεί για το ελληνικό δημόσιο. (Πόσο τιμάται αλήθεια το Παπάφειο ως ακίνητο, αν πουληθεί για σούπερ μάρκετ;)
Τι θα συμβεί αν αλλάξουν χρήση τα Ορφανοτροφεία και ποιοι επωφελούνται; Κατ’ αρχήν, θα επακολουθήσει μια μακροχρόνια δικαστική περιπέτεια μεταξύ φυσικών κληρονόμων των διαθετών και ελληνικής πολιτείας. Υποθέτουμε, ότι θα περιέλθει στην κυριότητα του κράτους η περιουσία αριθμού ιδρυμάτων, που μόνον ευκαταφρόνητη δεν θα είναι. Αν ζούσαμε σε κράτος αξιόπιστο, σίγουρα τα χρήματα θα αξιοποιούνταν επωφελώς. Ποιος το πιστεύει αυτό;
Απεναντίας, ως καχύποπτοι νεοέλληνες, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε μιαν άλλη πιθανότητα. Να εκποιηθεί η περιουσία με δημόσιο πλειστηριασμό. Όσοι γνωρίζουν πώς γίνονται οι πλειστηριασμοί ακινήτων στην Ελλάδα, τρέμουν στην ιδέα ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Οι ίδιοι κατά κανόνα άνθρωποι, αποκλειομένων με παντοίους τρόπους τους πραγματικά ενδιαφερομένους, αποκτούν την κυριότητα ακινήτων σε ευτελιστικές τιμές.
Στην περίπτωσή μας μάλιστα, που η αξία των ακινήτων -όλα σχεδόν στο κέντρο των πόλεων της Ελλάδας- είναι σε μεγάλο ύψος παρά την οικονομική δυσχέρεια, ελάχιστοι είναι αυτοί που μπορούν να διαθέσουν αυτά τα ποσά και πολύ ισχυροί. Ποιος μπορεί να εγγυηθεί τη διαφάνεια;
Είναι παράλογο λοιπόν, να υποθέσει κάποιος, ότι τα Ορφανοτροφεία δεν δέχονται παιδιά, για να παγιωθεί η εντύπωση ότι δεν υπάρχουν, και αφού δεν υπάρχουν γιατί να μη γίνουν σούπερ μάρκετ ή νυκτερινά κέντρα τα ακίνητα των ιδρυμάτων; Ξαναθυμίζω ότι μιλούμε για δισεκατομμύρια ευρώ. Ποσά ασύλληπτα.
Θεωρώ πως οι πολλοί σύλλογοι αποφοίτων ορφανοτροφείων οφείλουν να κινητοποιηθούν για να μη δούμε αδιαφανείς διαδικασίες εκποίησής τους, ενώ υπάρχει ανάγκη περίθαλψης παιδιών, με άγνωστη την τύχη της ακίνητης περιουσίας τω Ιδρυμάτων.
Ο Μακεδών
... οι «μαύρες τρύπες» των δημόσιων ταμείων. Δεν μπόρεσα να επαληθεύσω τις φήμες στις οποίες στήριξαν την ανησυχία τους οι Απόφοιτοι, να σημειώσω όμως πως υπάρχει θέμα που δημιουργεί απορίες.
Συμφώνως προς το άρθρο 109 του Συντάγματος, απαγορεύεται η μεταβολή όχι μόνον του κοινωφελούς σκοπού, στον οποίο αναφέρεται η διαθήκη ή η δωρεά, αλλά και των περιεχομένων σ’ αυτές όρων. Αυτό σημαίνει ότι τα Ορφανοτροφεία, που κατά πλειονότητα η ίδρυσή τους επήλθε από δωρεές, δεν μπορούν να αλλάξουν χρήση. Υπάρχει όμως η επιφύλαξη, πως αυτό μπορεί να γίνει σε περίπτωση που διαπιστώνεται με δικαστική απόφαση το ανέφικτο της πραγματοποιήσεως της θελήσεως του διαθέτη ή δωρητή.
Δηλαδή, δικαστήριο αποφασίζει αν ένα Ορφανοτροφείο μπορεί να αλλάξει χρήση σε περίπτωση που δεν υπάρχουν ορφανά.
Υπάρχουν καταγγελίες, πως οι διοικήσεις κάποιων Ορφανοτροφείων δεν δέχονται με διάφορες προφάσεις ορφανά, ενώ Επιτροπή της Βουλής υπό την Προεδρία της κ. Φ. Γεννηματά, είχε συμπεράνει μετά από έρευνα πως υπάρχουν στην Ελλάδα περί τα 100.000 παιδιά, ορφανά ή έχοντα ανάγκη περιθάλψεως. Είναι δε απορίας άξιον το γεγονός ότι υπάρχουν παιδιά που λιποθυμούν από την πείνα, υπάρχουν γονείς που απελπισμένοι αυτοκτονούν επειδή δε μπορούν να τα θρέψουν, και την ίδια ώρα ζήτημα είναι αν από τα υπέρ 200 Ορφανοτροφεία που έχει η χώρα λειτουργούν περί τα δέκα.
Δεν υπάρχουν χρήματα για την λειτουργία τους; Μα, από μια παλιά μελέτη -της εποχής της δραχμής- η αξία της ακίνητης περιουσίας τους ανερχόταν σε… τρισεκατομμύρια δραχμές. Όσο και αν υποβαθμίστηκε σήμερα, πάλι θα πρόκειται για κάποια δισεκατομμύρια ευρώ. Τι συμβαίνει λοιπόν;
Για να μη λέμε μισόλογα. Οι υπόνοιες που υπάρχουν είναι ότι κάποιοι επιτήδειοι σκοπίμως οδηγούν τα Ορφανοτροφεία σε μη λειτουργία, ώστε να αλλάξει η χρήση τους, και να γίνουν αύριο τα ακίνητά τους ωραία σούπερμάρκετ, ή εμπορικά κέντρα.
Ως προς το Παπάφειο, o διαθέτης Παπαφής (και όχι Παπάφης) διέθεσε το ιλιγγιώδες ποσό, για την εποχή του, των 100.000 χρυσών λιρών, προκειμένου να ιδρυθεί αποκλειστικά Ορφανοτροφείο. Αν το Παπάφειο, παύσει να λειτουργεί ως Ορφανοτροφείο, το κληροδότημα περιέρχεται στους φυσικούς κληρονόμους του Παπαφή - πολίτες Μάλτας, διότι η ελληνική πολιτεία δεν έδωσε στον Παπαφή την ελληνική υπηκοότητα, αυτό όμως είναι άλλη πονεμένη ιστορία.
Μπορεί άραγε η ελληνική πολιτεία να αποδείξει ότι δεν υπάρχουν ορφανά, όταν οι κληρονόμοι του Παπαφή προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο; Η έρευνα της κας. Φ. Γεννηματά και οι λιποθυμίες από πείνα των παιδιών τι αποδεικνύει; Όσα νομιμοφανή «τερτίπια» σκαρφισθεί η ελληνική πολιτεία, η απαίτηση των κληρονόμων θα γίνει αποδεκτή από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια, πέραν πάσης αμφιβολίας, και η περιουσία θα χαθεί για το ελληνικό δημόσιο. (Πόσο τιμάται αλήθεια το Παπάφειο ως ακίνητο, αν πουληθεί για σούπερ μάρκετ;)
Τι θα συμβεί αν αλλάξουν χρήση τα Ορφανοτροφεία και ποιοι επωφελούνται; Κατ’ αρχήν, θα επακολουθήσει μια μακροχρόνια δικαστική περιπέτεια μεταξύ φυσικών κληρονόμων των διαθετών και ελληνικής πολιτείας. Υποθέτουμε, ότι θα περιέλθει στην κυριότητα του κράτους η περιουσία αριθμού ιδρυμάτων, που μόνον ευκαταφρόνητη δεν θα είναι. Αν ζούσαμε σε κράτος αξιόπιστο, σίγουρα τα χρήματα θα αξιοποιούνταν επωφελώς. Ποιος το πιστεύει αυτό;
Απεναντίας, ως καχύποπτοι νεοέλληνες, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε μιαν άλλη πιθανότητα. Να εκποιηθεί η περιουσία με δημόσιο πλειστηριασμό. Όσοι γνωρίζουν πώς γίνονται οι πλειστηριασμοί ακινήτων στην Ελλάδα, τρέμουν στην ιδέα ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Οι ίδιοι κατά κανόνα άνθρωποι, αποκλειομένων με παντοίους τρόπους τους πραγματικά ενδιαφερομένους, αποκτούν την κυριότητα ακινήτων σε ευτελιστικές τιμές.
Στην περίπτωσή μας μάλιστα, που η αξία των ακινήτων -όλα σχεδόν στο κέντρο των πόλεων της Ελλάδας- είναι σε μεγάλο ύψος παρά την οικονομική δυσχέρεια, ελάχιστοι είναι αυτοί που μπορούν να διαθέσουν αυτά τα ποσά και πολύ ισχυροί. Ποιος μπορεί να εγγυηθεί τη διαφάνεια;
Είναι παράλογο λοιπόν, να υποθέσει κάποιος, ότι τα Ορφανοτροφεία δεν δέχονται παιδιά, για να παγιωθεί η εντύπωση ότι δεν υπάρχουν, και αφού δεν υπάρχουν γιατί να μη γίνουν σούπερ μάρκετ ή νυκτερινά κέντρα τα ακίνητα των ιδρυμάτων; Ξαναθυμίζω ότι μιλούμε για δισεκατομμύρια ευρώ. Ποσά ασύλληπτα.
Θεωρώ πως οι πολλοί σύλλογοι αποφοίτων ορφανοτροφείων οφείλουν να κινητοποιηθούν για να μη δούμε αδιαφανείς διαδικασίες εκποίησής τους, ενώ υπάρχει ανάγκη περίθαλψης παιδιών, με άγνωστη την τύχη της ακίνητης περιουσίας τω Ιδρυμάτων.
Ο Μακεδών
