Έλληνες καλλιτέχνες γκράφιτι μεταμορφώνουν τσιμεντούπολη

Αφιέρωμα των Southeast European Times στους καλλιτέχνες του γκράφιτι στην Αθήνα
Γράφει το δημοσίευμα: «Το ελληνικό γκράφιτι έχει έντονη παρουσία εδώ και 30 χρόνια. Πολλά κτίρια έχουν καλυφθεί με γκράφιτι τόσο για να εκφράσουν απόψεις όσο και να καλύψουν τα βρώμικα και γκρίζα τσιμεντένια κτίρια, σε...


... μια απέλπιδα προσπάθεια να προσδώσουν λίγη γοητεία.

» Υπάρχουν υπογραφές ερασιτεχνών με σπρέι, τάγκερ που θέλουν να γίνουν γνωστοί διατηρώντας ταυτόχρονα την ανωνυμία τους και αυθεντικοί καλλιτέχνες δρόμου που δεν επιθυμούν να είναι αναγνωρίσιμοι, όπως ο Bleeps, ο οποίος ανέφερε ότι έζησε στο Μπρίστολ, Αγγλία, πατρίδα του Banksy, διάσημου καλλιτέχνη δρόμου της χώρας.

» Υπάρχει επίσης ο Βαγγέλης Χουρσόγλου, ο οποίος χρησιμοποιεί την υπογραφή Woozy. Οι Absent και Animouz, κάθε ένας με το δικό του ιδιαίτερο στυλ, προσπαθούν να απεικονίσουν τη ζωή μέσα από τα δικά τους μάτια. Τα έργα τους βρίσκονται δίπλα στα έργα διακεκριμένων καλλιτεχνών δρόμου, όπως ο Αλέξανδρος Βασμουλάκης, ο οποίος καλύπτει ολόκληρους τοίχους με αφηρημένη αβάντ-γκαρντ έκφραση.

» Το σουρεαλιστικό έργο του Δημήτρη Ταξή, που θυμίζει Νταλί, απεικονίζει ένα αγόρι αλυσοδεμένο από το λαιμό με ένα μεγάλο βάρος χρέους. Ο Hope έχει καταφέρει να παρουσιάσει έργα του σε υπαίθρια έκθεση. Το Ελληνικό γκράφιτι αποτελεί περίεργο μείγμα καυστικών συνθημάτων και στροβιλιζόμενης τέχνης, χρησιμοποιώντας ως καμβά τοίχους για να εκφραστεί καλλιτεχνικά.

» Ωστόσο τώρα, δυο χρόνια σε κατάσταση σαρωτικής οικονομικής κρίσης η οποία έχει ως αποτέλεσμα τεράστιες περικοπές μισθών, αυξήσεις φόρων και μειώσεις συντάξεων για τους Έλληνες, οι καλλιτέχνες δρόμου ξεσπούν με καυστικά πολιτικά γκράφιτι».