Στην πρωτεύουσα της Βόρειας Κορέας, την Πιονγκ Γιανγκ, αναμένεται να αφιχθεί την ερχόμενη Πέμπτη ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Σεργκέι Λαβρόφ, μετά από πρόσκληση...
... που του απηύθυνε ο Βορειοκορεάτης ομόλογός του Ρι Γιονγκ-χο.
Η ανακοίνωση που αφορά στην ατζέντα της συνάντησης δεν θα μπορούσε να κρύβει κάποια έκπληξη, αφού οι δυο υπουργοί Εξωτερικών θα συζητήσουν την κατάσταση στην κορεατική χερσόνησο, θέματα που αφορούν τη διεθνή επικαιρότητα και γενικότερα τις διμερείς σχέσεις Μόσχας και Πιονγκ Γιανγκ.
Ωστόσο, μέσα στην αόριστα και γενικά διατυπωμένη ατζέντα, είναι βέβαιο ότι κρύβεται η ανησυχία της Μόσχας για τις εξελίξεις και την πιθανή συνάντηση του Κιμ Γιονγκ Ουν με τον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς το πρόβλημα της κορεατικής χερσονήσου εισέρχεται σε αχαρτογράφητα ύδατα.
Οι Ρώσοι πάντα προτιμούσαν την πολυμερή προσέγγιση στα προβλήματα της περιοχής ώστε να περιλαμβάνοντας στις διαβουλεύσεις ως μια συνορεύουσα με τη Βόρεια Κορέα χώρα, η οποία πάντα έπαιζε ρόλο στα ζητήματα ασφαλείας της κορεατικής χερσονήσου, μαζί φυσικά με την Κίνα που διαθέτει πολύ πιο εκτεταμένο σύνορο.
Ωστόσο, οι Βορειοκορεάτες ποτέ δεν έκρυψαν την επιθυμία τους για απευθείας επαφή και διαβούλευση – διαπραγμάτευση με την Ουάσιγκτον. Πάντως, επειδή παρότι δείχνει να το έχει εξασφαλίσει η Πιονγκ Γιανγκ σε αυτή τη φάση, η μεγάλη ασυμμετρία ισχύος ανάμεσα στις δυο πλευρές επιβάλει στους Βορειοκορεάτες να αναζητούν εναλλακτικές λύσεις εάν κάτι πάει στραβά.
Η Ρωσική Ομοσπονδία έχει διατυπώσει μια θέση ιδιαίτερα φιλική προς το καθεστώς της Πιονγκ Γιανγκ, λέγοντας δια του ιδίου το προέδρου της χώρας, Βαντιμίρ Πούτιν, ότι η Πιονγκ Γιανγκ χρειάζεται περισσότερες εγγυήσεις ασφαλείας για να επιτευχθεί ο μεγάλος στόχος της αποπυρηνικοποίησης της κορεατικής χερσονήσου.
Το μέγα ζήτημα είναι ότι Ρωσία και Κίνα έχουν λόγους να στηρίζουν το καθεστώς του Κιμ Γιονγκ Ουν, καθώς ενδεχόμενη κατάρρευση, πέραν του προσφυγικού κύματος που θα μπορούσε να προκαλέσει, θα έφερνε «πιο κοντά» τις δυο πλευρές με την αμερικανική, δια των στρατευμάτων που σταθμεύουν στη Νότια Κορέα.
Άρα θεωρούν τον Βορρά ένα είδος «κράτους μαξιλαριού» (buffer-state). Προφανώς, τέτοιες εκτιμήσεις χωρούν πολύ συζήτηση, παρότι προέρχονται από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, κάτι που τους δίνει -κατά τεκμήριο- αξιοπιστία.
... που του απηύθυνε ο Βορειοκορεάτης ομόλογός του Ρι Γιονγκ-χο.
Η ανακοίνωση που αφορά στην ατζέντα της συνάντησης δεν θα μπορούσε να κρύβει κάποια έκπληξη, αφού οι δυο υπουργοί Εξωτερικών θα συζητήσουν την κατάσταση στην κορεατική χερσόνησο, θέματα που αφορούν τη διεθνή επικαιρότητα και γενικότερα τις διμερείς σχέσεις Μόσχας και Πιονγκ Γιανγκ.
Ωστόσο, μέσα στην αόριστα και γενικά διατυπωμένη ατζέντα, είναι βέβαιο ότι κρύβεται η ανησυχία της Μόσχας για τις εξελίξεις και την πιθανή συνάντηση του Κιμ Γιονγκ Ουν με τον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς το πρόβλημα της κορεατικής χερσονήσου εισέρχεται σε αχαρτογράφητα ύδατα.
Οι Ρώσοι πάντα προτιμούσαν την πολυμερή προσέγγιση στα προβλήματα της περιοχής ώστε να περιλαμβάνοντας στις διαβουλεύσεις ως μια συνορεύουσα με τη Βόρεια Κορέα χώρα, η οποία πάντα έπαιζε ρόλο στα ζητήματα ασφαλείας της κορεατικής χερσονήσου, μαζί φυσικά με την Κίνα που διαθέτει πολύ πιο εκτεταμένο σύνορο.
Ωστόσο, οι Βορειοκορεάτες ποτέ δεν έκρυψαν την επιθυμία τους για απευθείας επαφή και διαβούλευση – διαπραγμάτευση με την Ουάσιγκτον. Πάντως, επειδή παρότι δείχνει να το έχει εξασφαλίσει η Πιονγκ Γιανγκ σε αυτή τη φάση, η μεγάλη ασυμμετρία ισχύος ανάμεσα στις δυο πλευρές επιβάλει στους Βορειοκορεάτες να αναζητούν εναλλακτικές λύσεις εάν κάτι πάει στραβά.
Η Ρωσική Ομοσπονδία έχει διατυπώσει μια θέση ιδιαίτερα φιλική προς το καθεστώς της Πιονγκ Γιανγκ, λέγοντας δια του ιδίου το προέδρου της χώρας, Βαντιμίρ Πούτιν, ότι η Πιονγκ Γιανγκ χρειάζεται περισσότερες εγγυήσεις ασφαλείας για να επιτευχθεί ο μεγάλος στόχος της αποπυρηνικοποίησης της κορεατικής χερσονήσου.
Το μέγα ζήτημα είναι ότι Ρωσία και Κίνα έχουν λόγους να στηρίζουν το καθεστώς του Κιμ Γιονγκ Ουν, καθώς ενδεχόμενη κατάρρευση, πέραν του προσφυγικού κύματος που θα μπορούσε να προκαλέσει, θα έφερνε «πιο κοντά» τις δυο πλευρές με την αμερικανική, δια των στρατευμάτων που σταθμεύουν στη Νότια Κορέα.
Άρα θεωρούν τον Βορρά ένα είδος «κράτους μαξιλαριού» (buffer-state). Προφανώς, τέτοιες εκτιμήσεις χωρούν πολύ συζήτηση, παρότι προέρχονται από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, κάτι που τους δίνει -κατά τεκμήριο- αξιοπιστία.
