... σε διεθνές επίπεδο, αν και το σημερινό επεισόδιο προέρχεται από την εσωτερική πολιτική σκηνή της Τουρκίας.
Ναι λοιπόν, φαίνεται πως υπάρχει και ένας πολιτικός στην Τουρκία που δείχνει να παρακαλάει να έχει την τύχη, ας πούμε του Σελαχαντίν Ντεμιρτάς, του φιλοκουρδικού HDP, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή. Αυτός δεν είναι άλλος από τον ολίγον προβληματικό και «άκαπνο» ηγέτη της αντιπολίτευσης, τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP).
Ο Ερντογάν παίζει μαζί του σαν τη γάτα με το ποντίκι και σε χθεσινή του ομιλία, τον κατηγόρησε ότι καταβάλει προσπάθειες να παραμείνει «επίκαιρος», με την πρόσφατη αναφορά του, ότι θα μπορούσε να επίκειται σύντομα… σύλληψή του! Όχι ότι μπορεί κανείς να το αποκλείσει εντελώς, αλλά διότι η εμμονή του προδίδει κάπως τη σκέψη του και τους πολιτικούς υπολογισμούς του, ότι μια σύλληψη θα μπορούσε να τονώσει το προφίλ και τη δημοτικότητά του.
Μόνο που ο Ερντογάν δεν είναι αφελής και αντιλαμβάνεται το κόστος της σύλληψης του επικεφαλής της αντιπολίτευσης, ένα κόστος που θα μπορούσε να επιβληθεί «κοινωνικά» όπως δηλαδή προσδοκά ο Κιλιτσντάρογλου, θα μπορούσε όμως να επιβληθεί και με τη μέθοδο του αυτοχειριασμού, της πολιτικής αυτοκτονίας!
Για να εξηγήσουμε τη σκέψη μας, όταν έχεις ως αντίπαλο κάποιον που αποδεδειγμένα «δεν τραβάει», μάλλον κάνεις τα πάντα για να τον… προστατεύσεις, αποφεύγοντας αποφάσεις και ενέργειες που θα μπορούσαν να δικαιώσουν το ελληνικό «άσμα», μιλάμε πλέον για υψηλά επίπεδα τέχνης, με τίτλο, «ανέστησες τον πεθαμένο»!
Η φερόμενη ως πρόθεση σύλληψης του Κιλιτσντάρογλου βέβαια, δεν είναι και εντελώς αστήριχτη, καθώς πολλοί έχουν υποφέρει πολλά περισσότερα για κατηγορίες πολύ πιο ασήμαντες από αυτή που αντιμετωπίζει ο ηγέτης του CHP. Ο Κιλιτσντάρογλου κατηγορείται ότι έδωσε πληροφορίες σε δυο δημοσιογράφους για την υπόθεση με τη μεταφορά όπλων από τη MIT σε ισλαμιστές τρομοκράτες στη Συρία, ενώ με παρόμοια κατηγορία βουλευτής του έχει «εισπράξει» 25 χρόνια φυλακή…
