Δυο τουρκικές φρεγάτες στα ύδατα της Κύπρου, εμφανίσθηκε κι ένα τουρκικό υποβρύχιο, και την ίδια ώρα σμήνος από έξι τουρκικά αεροσκάφη πέταξαν πάνω από τα ελληνικά νησιά (Αγαθονήσι, Μακρονήσι και Ανθρωποφάγοι). Η δική μας η αντίδραση ήταν…
... η ανακοίνωση των παραβιάσεων.
Ξέρω, θα βρεθεί κάποιος έμπορος της ειρήνης που θα μού πει «και τι θέλεις να κάνουμε; Πόλεμο;». Γιατί να κάνουμε πόλεμο; Κι αν έχουμε Τούρκο πρωθυπουργό τι πειράζει; Σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία ζούμε, που λέει κι ο δήμαρχος. Το ερώτημα είναι, γιατί οι έμποροι της ειρήνης δεν ζητούν την κατάργηση των Ενόπλων Δυνάμεων. Τι τις θέλουμε; Για να παρακολουθούν τις παραβιάσεις της ελληνικής κυριαρχίας; Και τι έγινε που τις παρακολουθούν; Εμείς είμαστε ειρηνόφιλοι.
Φαίνεται πως αγνοούν αυτό που έγραψε ο Πλάτων, και αποδέχονται όλοι οι σοβαροί άνθρωποι: «Αν θέλεις ειρήνη, ετοιμάσου για πόλεμο». Όχι για να επιτεθείς, αλλά για να γνωρίζει ο εχθρός πως δεν θα του επιτρέψεις να σε καβαλήσει (υπάρχει και μια ελληνική παροιμία που λέει: «κανείς δεν μπορεί ν’ ανεβεί στη πλάτη σου, αν δεν σκύψεις»).
Σήμερα μέρα που είναι, σκέφτομαι πως αν ο Μεταξάς αντί για «όχι» έλεγε περάστε, θα είχαμε καγκελάριο την Μέρκελ. Δεν θα ήταν άσχημα… Έτσι, σύντροφε ειρηνόφιλε; (κι άλλη παροιμία θυμήθηκα: «αν δεν σπάσεις το σπυράκι όταν είναι μικρό, θα μεγαλώσει και θα γίνει όγκος»).
Κι επειδή το ένα φέρνει τ’ άλλο, όταν ο Ανδρέας είπε «βυθίστε το Χόρα», ήταν άραγε πολεμοκάπηλος και φασίστας; (το κακό είναι ότι οι δικοί του το κατάλαβαν αλλιώς, και «βύθισαν την Χώρα»). Συμπέρασμα: Ο εχθρός επιτίθεται όταν βεβαιωθεί ότι έχει απέναντί του αδύναμους. Αν τον πείσεις ότι θα σπάσει τα μούτρα του, χαζός είναι να επιτεθεί;
Και για να μη ανησυχούν οι έμποροι της ειρήνης, ας συνεχίσουν την εκμάθηση των τουρκικών: Το μόνο που δεν θέλουν οι Αμερικανοί, είναι μια σύγκρουση δύο «συμμάχων». Όχι μόνον επειδή η περιοχή καίγεται, αλλά επειδή ο ηττημένος θα φύγει για άλλο στρατόπεδο.
