Στην γλῶσσα τῶν Ἰνδιάνων ὁ θεὸς λέγεται Τεό. Τεοκάλλι, ποὺ σημαίνει «τὸ σπίτι τοῦ Θεοῦ», εἶναι τὸ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ «Θεοῦ καλιάς» ποὺ σημαίνει «ὁ βωμὸς τοῦ Θεοῦ».
Ἡ φράση τῶν Μάγιας...
... «Κόνεξ ‘Ὅμον Πάνεξ», εἶναι ἡ ἴδια μὲ τὴν φράση «Κὸνξ Ὀμ Πᾶνξ», ποὺ ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες στὰ Ἐλευσίνια Μυστήρια, τῶν ὁποίων τὸ μυστηριακὸ τελετουργικὸ προέρχεται ἀπὸ τὴν Κρήτη.
Τὴν ἴδια ἑλληνικὴ φράση χρησιμοποιοῦν οἱ Βραχμάνοι στὶς θρησκευτικὲς τελετές τους, μὲ τὴν μορφὴ «Κάνσα Ὀμ Πάνσα».
Ἡ γραφὴ τῶν Μάγια εἶναι στην κυριολεξία ἡ ἀρχαία Κρητικὴ γραφή, Γραμμικὴ Α, ποὺ ἔφθασε ἐκεῖ ἀπὸ τὴν μεγαλόνησό μας. Ἡ παρουσία τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ὀρατὴ στοὺς Μάγια. Ἡ ζωγραφική, ἡ γλυπτική, ἡ ὑφαντουργία, ὅλα Ἑλληνικὰ καὶ συγκεκριμένα μινωικὰ καὶ Μυκηναϊκά.
Οἱ Μινωΐτες κυβέρνησαν τοὺς Μάγια. Οἱ Ἰσπανοὶ κατακτηταὶ διηγήθηκαν, ὅτι ἡ μεγάλη αὐτοκρατορικὴ οἰκογένεια τοῦ Περοῦ, ἡ ὁποία εἶχε ὅλα τὰ ὑψηλὰ ἀξιώματα, ὁμιλοῦσε μιὰ ἰδιαίτερη γλῶσσα, ἀκατανοήτη τόσο ἀπὸ τὸν λαό, ὄσο καὶ ἀπὸ διερμηνεῖς. Αὐτὴ ἡ γλῶσσα ἤταν ἡ ἀρχαία κρητική. Δηλαδὴ ἡ ἀρχαία Ἑλληνικὴ γλῶσσα.
Οἱ Μάγιας ἀναφέρουν ὅτι τὸ ἀρχαῖο ὄνομα τῶν «θεῶν» τοὺς ἤταν ΤΕΛΛΗΝΕΣ, δηλαδὴ Ἕλληνες. Τὸ ἡμερολόγιο τῶν Μάγιας μιλᾶ για τεραστίους καὶ ἐπαναληπτικοὺς κύκλους στὸν χρόνο. Αὐτὸ οἱ σημερινοὶ ἐπιστήμονες λένε ὅτι δὲν πρέπει ποτὲ να ἀλλαχτεῖ, ἐπειδὴ εἶναι πολὺ πιὸ ἀκριβὲς ἀπὸ τὸ δύσχρηστο Δυτικὸ ἀντίστοιχο ἡμερολόγιο, ποὺ τὸ ἔχουν ἀλλάξει πολλὲς φορὲς καὶ δεν εἶναι ἀκόμη πολὺ ἀκριβές.
«Αὐτὴ ἡ γνώση, μεταλαμπαδεύτηκε στοὺς Μάγιας ἀπὸ τοὺς Ἀμπουέλος, τοὺς παπποῦδες τους , οἱ ὁποῖοι ἤρθαν ἀπὸ τὰ Ἄστρα», καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸ ἀστρικὸ σμῆνος τῶν Πλειάδων.
Οἱ Μάγιας ἰσχυρίζονται ὅτι ἤρθαν ἔδω πρὶν 400.000.000 ἔτη. Στὸ Ἐθνικὸ Μουσεῖο τοῦ Μεξικού, ὑπάρχει μιὰ ἀρχαία ἀπεικόνιση τῆς Γῆς, στὴν ὁποία παρουσιάζονται μορφολογικοὶ χάρτες τῶν Πολικὼν Περιοχῶν τοῦ πλανήτου μας, ὅπως αὐτὲς φαίνονται δίχως τὴν σημερινὴ καλύψη ἀπὸ πάγο! Ἐπάνω: τὸ δελφικὸ ἔψιλον στὸν λόφο τῆς Γορίτσας στὸν Βόλο καὶ κάτω Τὸ Δελφικὸ ἔψιλον στὸ Μεξικό. (filonoi.gr)
