To Μπατούμι είναι η πρωτεύουσα της Ατζαρίας (μίας αυτόνομης δημοκρατίας στη Γεωργία) και σημαντικό λιμάνι της χώρας στη Μαύρη Θάλασσα.
Τι συνέπειες έχει όμως η γειτονία με την Τουρκία; Γιατί κάποιες [δείτε τις εικόνες]...
... περιοχές μοιάζουν περισσότερο με τουρκικές πόλεις; Το Sputnik αποκαλύπτει πώς η Τουρκία διεισδύει σε ένα σημαντικό κομμάτι της Γεωργίας εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Ακίνητη περιουσία
«Είναι πολύ καθαροί, φιλικοί. Δεν είναι τσιγκούνηδες. Το αφεντικό στον τελευταίο όροφο πάντα μου κάνει δώρα στις γιορτές. Και όταν ο γιος μου έσπασε το πόδι του, άλλα αφεντικά, από τον τρίτο όροφο, μου έδωσαν χρήματα για τη θεραπεία. Έχω τέσσερα αφεντικά, όλοι τους είναι καλοί, μόνο που μιλούν τουρκικά. Κάποια πράγματα τα έχω ήδη μάθει και αν δεν καταλαβαίνω κάτι, ο γιος μου με βοηθάει και μεταφράζει», λέει η Τσιάλα.
Η Τσιάλα ζει και εργάζεται στο Μπατούμι ως οικονόμος σε σπίτια που έχουν αγοράσει οικογένειες Τούρκων. Κάνει αυτή τη δουλειά 20 χρόνια, όμως κάποτε, στο μακρινό σοβιετικό παρελθόν, η Τσιάλα ήταν βιολόγος και δούλευε σε επιστημονικό εργαστήριο. Η ζωή όμως της τα έφερε αλλιώς.
Παλιότερα, έμενε σε μια πολυκατοικία που είχε μια ωραία αυλή. Όμως, το κτίριο αυτό το γκρέμισαν για να φτιαχτεί στη θέση του ένα εμπορικό κέντρο που το αγόρασαν και το έφτιαξαν Τούρκοι. Και όλοι οι κάτοικοι που κάποτε ζούσαν στην πολυκατοικία με την αυλή, μεταφέρθηκαν σε ένα νέο κτίριο με διαμερίσματα, ένα ψηλό καινούριο κτίριο λίγο πιο κάτω, στην ίδια όμως γειτονιά.
Από τα 40 καινούρια διαμερίσματα, τα επτά τα πήραν οι κάτοικοι της παλιάς πολυκατοικίας, κάποια τα αγόρασαν κάτοικοι της Τιφλίδας για να περνούν τις διακοπές τους το καλοκαίρι, ενώ τη μισή πολυκατοικία την αγόρασαν Τούρκοι. Περίπου 20 οικογένειες εγκαταστάθηκαν εκεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών.
«Είμαι καλά. Έχω το σπίτι και τη δουλειά μου, η οποία είναι δίπλα στο σπίτι. Είμαστε τέσσερις γειτόνισσες από την παλιά πολυκατοικία, όλες δουλεύουμε στα διαμερίσματα των Τούρκων. Δεν μπορώ να πω τίποτα κακό, μας σέβονται. Ήμουν τυχερή», λέει η Τσιάλα, ενώ γεμίζει με τσάι τα τουρκικά φλυτζάνια.
Δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία για τον αριθμό των διαμερισμάτων που αγοράστηκαν τα τελευταία χρόνια από τους Τούρκους στο Μπατούμι. Οι οικογένειες από την Τουρκία ζουν σχεδόν σε όλα τα νέα κτίρια. Αν αποφασίσουν να αγοράσουν κάποια ακίνητα στην παλιά πόλη, το κάνουν για επιχειρηματικούς σκοπούς. Προτιμούν βέβαια να έχουν προσωπικό από την Τουρκία και να απασχολούν τους ντόπιους μόνο ως βοηθητικό προσωπικό.
Τουρκικό επιχειρείν
Η οδός Κουταίσκαια, ένας πολύ γνωστός δρόμος στο Μπατούμι, εδώ και καιρό ονομάζεται «τουρκική συνοικία». Εκεί θα ακούσει κανείς πιο πολύ την τουρκική γλώσσα παρά τα Γεωργιανά. Ένα τζαμί βρίσκεται σε ένα από τα στενά της. Ίσως και να ξεχάσει κανείς ότι βρίσκεται στη Γεωργία.
«Να το πιείτε. Ειδικά τώρα που κάνει ζέστη. Εμείς πάντα πίνουμε τσάι, να το πιείτε κι εσείς», λέει ο Ομάρ Φαρούκ, Τούρκος που εργάζεται ως «κράχτης» σε κάποιο από τα εστιατόρια της περιοχής και αμέσως λέει ότι το εστιατόριο ανήκει στον φίλο του. «Γιατί είστε τόσο πολλοί στο Μπατούμι; Τι τόσο ξεχωριστό υπάρχει εδώ;», είναι μια εύλογη ερώτηση.
«Είναι πιο εύκολο να στήσεις μια επιχείρηση εδώ, γιατί υπάρχει έλλειψη πολλών πραγμάτων, τα οποία στην Τουρκία υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό. Εκεί τώρα μπορείς να βρεις σχεδόν τα πάντα. Υπάρχουν καταστήματα, εργοστάσια, ξενοδοχεία, εστιατόρια. Στο Μπατούμι όμως η οικονομία και οι υποδομές μόλις άρχισαν να αναπτύσσονται. Έτσι, είναι ωφέλιμο για εμάς να έρθουμε εδώ και να ξεκινήσουμε μια επιχείρηση. Πάντα θα βρούμε κάτι που θα εκπλήξει τους επισκέπτες», εξηγεί ο Φαρούκ.
Επιπλέον, οι φόροι στη Γεωργία είναι χαμηλότεροι και τα εργατικά χέρια είναι φθηνότερα. «Εάν το προσωπικό στη Γεωργία κοστίζει το πολύ 10 δολάρια την ημέρα, τότε στην Τουρκία κοστίζει 20-30 δολάρια. Επίσης, η στέγαση είναι φθηνότερη εδώ», λέει ο ίδιος.
Εδώ η ζωή είναι φθηνότερη, η επιχειρηματική δραστηριότητα είναι ευκολότερη, όλοι μιλάμε την ίδια γλώσσα. Η ζωή είναι ωραία, νιώθω σαν στο σπίτι μου. Τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια, οι ξενώνες και οι αλυσίδες φαστ φουντ στην περιοχή ανήκουν σε Τούρκους. Το προσωπικό είναι από την Τουρκία, μόνο οι σερβιτόρες είναι από τη Γεωργία», συνεχίζει.
Τι συνέπειες έχει όμως η γειτονία με την Τουρκία; Γιατί κάποιες [δείτε τις εικόνες]...
... περιοχές μοιάζουν περισσότερο με τουρκικές πόλεις; Το Sputnik αποκαλύπτει πώς η Τουρκία διεισδύει σε ένα σημαντικό κομμάτι της Γεωργίας εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Ακίνητη περιουσία
«Είναι πολύ καθαροί, φιλικοί. Δεν είναι τσιγκούνηδες. Το αφεντικό στον τελευταίο όροφο πάντα μου κάνει δώρα στις γιορτές. Και όταν ο γιος μου έσπασε το πόδι του, άλλα αφεντικά, από τον τρίτο όροφο, μου έδωσαν χρήματα για τη θεραπεία. Έχω τέσσερα αφεντικά, όλοι τους είναι καλοί, μόνο που μιλούν τουρκικά. Κάποια πράγματα τα έχω ήδη μάθει και αν δεν καταλαβαίνω κάτι, ο γιος μου με βοηθάει και μεταφράζει», λέει η Τσιάλα.
Η Τσιάλα ζει και εργάζεται στο Μπατούμι ως οικονόμος σε σπίτια που έχουν αγοράσει οικογένειες Τούρκων. Κάνει αυτή τη δουλειά 20 χρόνια, όμως κάποτε, στο μακρινό σοβιετικό παρελθόν, η Τσιάλα ήταν βιολόγος και δούλευε σε επιστημονικό εργαστήριο. Η ζωή όμως της τα έφερε αλλιώς.
Παλιότερα, έμενε σε μια πολυκατοικία που είχε μια ωραία αυλή. Όμως, το κτίριο αυτό το γκρέμισαν για να φτιαχτεί στη θέση του ένα εμπορικό κέντρο που το αγόρασαν και το έφτιαξαν Τούρκοι. Και όλοι οι κάτοικοι που κάποτε ζούσαν στην πολυκατοικία με την αυλή, μεταφέρθηκαν σε ένα νέο κτίριο με διαμερίσματα, ένα ψηλό καινούριο κτίριο λίγο πιο κάτω, στην ίδια όμως γειτονιά.
Από τα 40 καινούρια διαμερίσματα, τα επτά τα πήραν οι κάτοικοι της παλιάς πολυκατοικίας, κάποια τα αγόρασαν κάτοικοι της Τιφλίδας για να περνούν τις διακοπές τους το καλοκαίρι, ενώ τη μισή πολυκατοικία την αγόρασαν Τούρκοι. Περίπου 20 οικογένειες εγκαταστάθηκαν εκεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών.
«Είμαι καλά. Έχω το σπίτι και τη δουλειά μου, η οποία είναι δίπλα στο σπίτι. Είμαστε τέσσερις γειτόνισσες από την παλιά πολυκατοικία, όλες δουλεύουμε στα διαμερίσματα των Τούρκων. Δεν μπορώ να πω τίποτα κακό, μας σέβονται. Ήμουν τυχερή», λέει η Τσιάλα, ενώ γεμίζει με τσάι τα τουρκικά φλυτζάνια.
Δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία για τον αριθμό των διαμερισμάτων που αγοράστηκαν τα τελευταία χρόνια από τους Τούρκους στο Μπατούμι. Οι οικογένειες από την Τουρκία ζουν σχεδόν σε όλα τα νέα κτίρια. Αν αποφασίσουν να αγοράσουν κάποια ακίνητα στην παλιά πόλη, το κάνουν για επιχειρηματικούς σκοπούς. Προτιμούν βέβαια να έχουν προσωπικό από την Τουρκία και να απασχολούν τους ντόπιους μόνο ως βοηθητικό προσωπικό.
Τουρκικό επιχειρείν
Η οδός Κουταίσκαια, ένας πολύ γνωστός δρόμος στο Μπατούμι, εδώ και καιρό ονομάζεται «τουρκική συνοικία». Εκεί θα ακούσει κανείς πιο πολύ την τουρκική γλώσσα παρά τα Γεωργιανά. Ένα τζαμί βρίσκεται σε ένα από τα στενά της. Ίσως και να ξεχάσει κανείς ότι βρίσκεται στη Γεωργία.
«Να το πιείτε. Ειδικά τώρα που κάνει ζέστη. Εμείς πάντα πίνουμε τσάι, να το πιείτε κι εσείς», λέει ο Ομάρ Φαρούκ, Τούρκος που εργάζεται ως «κράχτης» σε κάποιο από τα εστιατόρια της περιοχής και αμέσως λέει ότι το εστιατόριο ανήκει στον φίλο του. «Γιατί είστε τόσο πολλοί στο Μπατούμι; Τι τόσο ξεχωριστό υπάρχει εδώ;», είναι μια εύλογη ερώτηση.
«Είναι πιο εύκολο να στήσεις μια επιχείρηση εδώ, γιατί υπάρχει έλλειψη πολλών πραγμάτων, τα οποία στην Τουρκία υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό. Εκεί τώρα μπορείς να βρεις σχεδόν τα πάντα. Υπάρχουν καταστήματα, εργοστάσια, ξενοδοχεία, εστιατόρια. Στο Μπατούμι όμως η οικονομία και οι υποδομές μόλις άρχισαν να αναπτύσσονται. Έτσι, είναι ωφέλιμο για εμάς να έρθουμε εδώ και να ξεκινήσουμε μια επιχείρηση. Πάντα θα βρούμε κάτι που θα εκπλήξει τους επισκέπτες», εξηγεί ο Φαρούκ.
Επιπλέον, οι φόροι στη Γεωργία είναι χαμηλότεροι και τα εργατικά χέρια είναι φθηνότερα. «Εάν το προσωπικό στη Γεωργία κοστίζει το πολύ 10 δολάρια την ημέρα, τότε στην Τουρκία κοστίζει 20-30 δολάρια. Επίσης, η στέγαση είναι φθηνότερη εδώ», λέει ο ίδιος.
Εδώ η ζωή είναι φθηνότερη, η επιχειρηματική δραστηριότητα είναι ευκολότερη, όλοι μιλάμε την ίδια γλώσσα. Η ζωή είναι ωραία, νιώθω σαν στο σπίτι μου. Τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια, οι ξενώνες και οι αλυσίδες φαστ φουντ στην περιοχή ανήκουν σε Τούρκους. Το προσωπικό είναι από την Τουρκία, μόνο οι σερβιτόρες είναι από τη Γεωργία», συνεχίζει.


