Το άρθρο που δημοσιεύθηκε προ ημερών για το δημοψήφισμα στην Ελβετία αναφορικά με το δικαίωμα των μυστικών υπηρεσιών να παρακολουθούν τις ιδιωτικές επικοινωνίες...
... πραγματικά με εξέπληξε, καθώς έχοντας ζήσει πολλά χρόνια στη χώρα, περίμενα ένα ποσοστό της τάξεως του 90% υπέρ αν όχι ακόμα πιο πάνω!
Ο λόγος είναι απλός, οι Ελβετοί είναι μανιακοί με την τήρηση του νόμου και την δημόσια ασφάλεια, είναι θέμα κουλτούρας. Μεγαλώνουν με την παιδεία της τήρησης της νομιμότητας και της συνεργασίας με τις αστυνομικές αρχές από μωρά στο σπίτι και στο σχολείο.
Οι πάντες παρακολουθούν τους πάντες και αν κάποιος παραβεί τον νόμο και αυτό υποπέσει στην αντίληψη Ελβετού, ή θα ειδοποιήσει την αστυνομία αμέσως, ή θα τον συλλάβει ο ίδιος (civic arrest). Το ακούει αυτό ο μέσος Έλληνας και ανατριχιάζει.
Παρόλα αυτά, σας βεβαιώ ότι αν δεν έχεις ροπή στην παραβατικότητα και νιώθεις ευτυχής σε ένα ασφαλές περιβάλλον, αυτό δεν σε ενοχλεί καθόλου όταν βρίσκεσαι εκεί… Η Ελβετία είναι μία χώρα που θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί ως «Police State» (αστυνομικό κράτος) από τους περισσότερους ανθρώπους που βλέπουν την αστυνομία ως εχθρό ή στην καλύτερη των περιπτώσεων με δυσπιστία.
Κλασσικό χιουμοριστικό quiz της εποχής εκείνης ήταν «να απαντήσετε στο ερώτημα πόση είναι η συνολική δύναμη της αστυνομίας στην Ελβετία». Οι περισσότεροι έδιναν ένα νούμερο κάποιων δεκάδων χιλιάδων, ενώ η απάντηση ήταν 5,5 εκατομμύρια (δεν μετρούσαν οι μη Ελβετοί), γιατί όλος ο πληθυσμός εκτελεί αστυνομικά καθήκοντα!
Το «μυστικό» έγκειται στο νομικό τους σύστημα, η Βουλή και τα κόμματα προτείνουν νόμους (το ίδιο δικαίωμα έχουν και ιδιώτες) οι οποίοι νόμοι μπορεί να υπερψηφιστούν στην Βουλή, αλλά δεν θα γίνουν νόμος του κράτους παρά μόνο όταν υπερψηφιστούν από τον λαό με δημοψήφισμα.
Επομένως, κάθε παράβαση του νόμου είναι παράβαση της θέλησης του ελβετικού λαού… να γιατί όλοι συνεργάζονται με την αστυνομία. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε, ότι όλοι οι Ελβετοί άρρενες είναι στρατιώτες μέχρι τα 50, φέρουν τον προσωπικό τους εξοπλισμό σπίτι τους και κάθε χρόνο πάνε έναν μήνα στον στρατό. Άρα έχουν την πειθαρχία και την όλη λογική αυτή, «στο αίμα τους».
Δυστυχώς, η Ελβετία που μεγάλωσα και έζησα δεν υπάρχει πια. Το 1980 ήταν γύρω στα 6,3 εκατ. κατοίκους από τα οποία 5,5 εκατ. γνήσιοι Ελβετοί και σήμερα είναι κοντά στα 8,5 εκατομμύρια, έχοντας το πρόβλημα της υπογεννητικότητας όπως όλη η Ευρώπη, πράγμα που σημαίνει ότι η αύξηση του πληθυσμού είναι τεχνητή από την πολιτογράφηση αλλοδαπών.
Τα σχόλια και οι εκτιμήσεις που αναδημοσιεύτηκαν από τα μέσα ενημέρωσης (τροφοδοτήθηκαν κατά κύριο λόγο από το ΑΠΕ) είναι τουλάχιστον ανακριβή σε σχέση με την ελβετική ψυχολογία. Το 66% δικαιολογείται από την υψηλή πολιτογράφηση αλλοδαπών που δεν βλέπουν τα θέματα ασφαλείας και της νομιμότητας όπως οι πραγματικοί Ελβετοί.
Γιώργος Αναγνωστόπουλος / defence-point
