Σαν σήμερα έναν χρόνο πριν, λίγο μετά τις 10 το πρωί της 13ης Ιουλίου και μετά από 17 ώρες διαπραγματεύσεων, ο Έλληνας πρωθυπουργός κύριος Αλέξης Τσίπρας έβγαινε από τη Σύνοδο Κορυφής, έχοντας στα χέρια του...
... όχι ακόμα μια νέα συμφωνία με τους δανειστές, αλλά μια σειρά από σκληρά προαπαιτούμενα που έναν μήνα αργότερα (παραμονή Δεκαπενταύγουστου του 2015) άλλα είχαν ήδη ψηφιστεί και εφαρμοστεί, ενώ άλλα αποτέλεσαν τη βάση για το Τρίτο Μνημόνιο στο οποίο οδηγήθηκε τελικά η χώρα.
Αν και στην πραγματικότητα πρόκειται για δεσμεύσεις Τσίπρα και δηλώσεις προθέσεων των Ευρωπαίων, στη χώρα μας επικράτησε να λέγεται «Συμφωνία της 12ης Ιουλίου», με βάση την ημερομηνία που ξεκίνησε η Σύνοδος και όχι το πότε που τελείωσε...
«Για πρώτη φορά» στο κείμενο της ανακοίνωσης το πρωί της 13ης Ιουλίου, περιέχονταν λέξεις όπως: «ρευστοποίηση» (και όχι «αξιοποίηση») της δημόσιας περιουσίας, «ημιαυτόματες περικοπές δαπανών», «αυστηρή επανεξέταση» (και όχι απλώς αναθεώρηση) των εργασιακών σχέσεων στη χώρα μας, Για λίγες μέρες, μέχρι την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της Συνόδου Κορυφής, η χώρα είχε βρεθεί -για πρώτη φορά- εκτός Μνημονίου. Αντί να λήξει το Β΄ Μνημόνιο, σαν σήμερα μπήκαν οι βάσεις για το Γ΄Μνημόνιο.
Τι μεσολάβησε;
Μια διαπραγμάτευση «ροντέο» στο α΄εξάμηνο, από τις εκλογές μέχρι και το δημοψήφισμα για το «ΟΧΙ» στην πρόταση Γιούνκερ, ενώ ακολούθησαν νέες εκλογές και το νέο Πρόγραμμα, πολλά μέτρα του οποίου εφαρμόστηκαν τελικά σε βαθμό πολλαπλάσιο από όσο συμφωνήθηκε (πχ διπλάσια περικοπή δικαιούχων ΕΚΑΣ, κατάργηση συντάξεων αναπήρων και χηρείας, πώληση όχι μόνον των «κόκκινων» αλλά όλων των δανείων, ακόμα και των «πράσινων», των εγγυημένων από το κράτος, των ΔΕΚΟ κλπ).
Το «ξήλωμα» υποσχέσεων και προσδοκιών ξεκίνησε με την ανακοίνωση, σαν σήμερα, των όρων για την οικοδόμηση μιας νέας «σχέσης» της Ελλάδας με τους πιστωτές της. Η καταιγίδα που επακολούθησε περιείχε τα πάντα
H ανακοίνωση της Ευρώπης
Για πρώτη φορά, στην ανακοίνωση εκείνη η Ευρώπη έβλεπε πλέον και προβλήματα που πριν δεν υπήρχαν. Όπως έγραφε τότε η ανακοίνωση της Συνόδου: «Υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Αυτό οφείλεται στη χαλάρωση των πολιτικών που ακολουθήθηκαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων δώδεκα μηνών, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την πρόσφατη επιδείνωση του εσωτερικού μακροοικονομικού και χρηματοοικονομικού περιβάλλοντος».
«Με αυτά τα δεδομένα και στο πλαίσιο του πιθανού μελλοντικού προγράμματος του ΕΜΣ, καθώς και σύμφωνα με το πνεύμα της δήλωσης της Ευρωομάδας του Νοεμβρίου του 2012, η Ευρωομάδα παραμένει έτοιμη να εξετάσει, εάν χρειαστεί, πιθανά πρόσθετα μέτρα (πιθανή παράταση των περιόδων χάριτος και αποπληρωμής), για να εξασφαλιστεί ότι οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες παραμένουν σε βιώσιμο επίπεδο. Τα μέτρα αυτά θα εξαρτώνται από την πλήρη υλοποίηση των μέτρων τα οποία πρόκειται να συμφωνηθούν σε πιθανό νέο πρόγραμμα και θα εξεταστούν μετά την πρώτη θετική ολοκλήρωση επανεξέτασης».
