23 Φεβρουαρίου 1981. Το ισπανικό Κοινοβούλιο συνεδρίαζε για την ανάδειξη ως πρωθυπουργού του Λεοπόλδο Κάλβο Σοτέλο.
Ξαφνικά στρατιωτικοί εισβάλλουν...
... στο κτήριο και οι Ισπανοί βλέπουν “ζωντανά” την εκδήλωση ενός πραξικοπήματος.
Ο αντισυνταγματάρχης της Πολιτοφυλακής, Αντόνιο Τεχέρο, μ΄ ένα περίστροφο στο χέρι διατάζει τους βουλευτές να πέσουν στο πάτωμα. Οι Ισπανοί δεν μπορούν να πιστέψουν αυτό που παρακολουθούν και κάπου εδώ εμφανίζεται ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος. Με τηλεοπτικό του μήνυμα διαβεβαίωνε ότι ο ίδιος αποτελεί εγγυητή της δημοκρατίας και των θεσμών και ότι η τάξη θα αποκατασταθεί.
Μετά από 17 ώρες οι επίδοξοι …πραξικοπηματίες αποσύρθηκαν. Ο Χουάν Κάρλος που δεν έχαιρε και ιδιαίτερης συμπάθειας από μεγάλο κομμάτι της ισπανικής κοινής γνώμης κερδίζει πολλούς πόντους.
Ο Τεχέρο, ο Αρμάδα υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου και ο Ντελ Μπος στρατιωτικός διοικητης της Βαλένθια οδηγήθηκαν στην φυλακή. Πριν το θάνατό τους αποκάλυψαν ότι ο Χουάν Κάρλος που τότε αναδείχθηκε ως ήρωας ήξερε τα πάντα. Και οι τρεις στα απομνημονεύματά τους το υποστηρίζουν. Το Στέμμα όχι μόνο ήξερε για το πραξικόπημα αλλά το ενθάρρυνε κιόλας. Ο στόχος προφανής.
Σε μια Ισπανία όπου ο θεσμός της Βασιλείας έτριζε και δεχόταν πυρά και από τους νοσταλγούς του Φράνκο και από την αντιπολίτευση και αριστερά, το Στέμμα χρειαζόταν…ένα πραξικόπημα. Εξώθησε τους στρατιωτικούς και τους «πούλησε» εμφανιζόμενος ως υποστηρικτής της Δημοκρατίας. (onalert)
