Ανοίγει εκ νέου ο ασκός του αιόλου της βαλκανιοποίησης
Άρθρο του αν. καθ. Ευρωπαϊκών Σπουδών Γιώργου Βοσκόπουλου
Η θέση της Ελλάδας επιβάλλεται επί της αρχής να διαμορφώνεται με γνώμονα τη διαχρονική αρχή της διατήρησης της εδαφικής ακεραιότητας, αφού...
... τα φαινόμενα κατακερματισμού αναπόφευκτα δημιουργούν αστάθεια και αποτελούν ευκαιρίες για αναθεωρητικές χώρες.
Το ιστορικό παράδειγμα των Βαλκανίων θα πρέπει να έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα για τη χώρα μας. Στην παρούσα συγκυρία αυτή η επιλογή συμπίπτει καταστατικά με τις επιλογές εταίρων στην ΕΕ και συμμάχων στο ΝΑΤΟ, οπότε δεν δημιουργεί πρόβλημα σύμπλευσης ή συμπαράταξης.
Ωστόσο μία παρατεταμένη αντιπαράθεση των δυτικών με τη Μόσχα θα μπορούσε να επηρεάσει τις ελληνορωσικές σχέσεις και να εγείρει αξιώσεις από πλευράς εταίρων στην ΕΕ και συμμάχων στο ΝΑΤΟ. Αυτές μπορούν να εγερθούν στα πλαίσια τυπικών και ουσιαστικών δεσμεύσεων μας έναντι της Ένωσης και του ΝΑΤΟ, οπότε θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αγνοηθούν.
Υπό τις παρούσες συνθήκες η χώρα δεν μπορεί να απομονωθεί από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, αφού δεν υπάρχει καμία άλλη αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση.
Η επιλογή αυτή φαίνεται να είναι η μόνη ρεαλιστική τη στιγμή που στα ανατολικά σύνορα της χώρας υπάρχει μία στρατιωτικά ισχυρή, πολιτικά ασταθής και διαχρονικά αναθεωρητική χώρα. Ιστορικά η Τουρκία έχει χρησιμοποιήσει τις μειονότητες στις όμορες χώρες ως στρατηγικές μειονότητες με στόχο να ασκήσει πολιτικές πιέσεις.
Αυτή η πολιτική θα μπορούσε να εκλάβει μία ουσιαστική χροιά de jure αμφισβήτησης των συνόρων από πλευράς Άγκυρας. Συνεπώς η Ελλάδα δεν μπορεί να στηρίξει πολιτικές αναγνώρισης περιοχών που έχουν αποσχιστεί. Ωστόσο η επίκληση του διεθνούς δικαίου δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ανάγκη οργανωμένης προάσπισης των εθνικών συμφερόντων, ιδιαίτερα σε μία περίοδο κατά την οποία το φαινόμενο της Βαλκανιοποίησης φαίνεται να διευρύνεται σε συνθήκες οι οποίες μπορεί να μην αποτελούν ένα συγκυριακό φαινόμενο αλλά συνειδητή επιλογή κάποιων.
* Ο Γιώργος Βοσκόπουλος είναι αναπληρωτής καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών, Τμήμα ΔΕΣ, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Άρθρο του αν. καθ. Ευρωπαϊκών Σπουδών Γιώργου Βοσκόπουλου
Η θέση της Ελλάδας επιβάλλεται επί της αρχής να διαμορφώνεται με γνώμονα τη διαχρονική αρχή της διατήρησης της εδαφικής ακεραιότητας, αφού...
... τα φαινόμενα κατακερματισμού αναπόφευκτα δημιουργούν αστάθεια και αποτελούν ευκαιρίες για αναθεωρητικές χώρες.
Το ιστορικό παράδειγμα των Βαλκανίων θα πρέπει να έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα για τη χώρα μας. Στην παρούσα συγκυρία αυτή η επιλογή συμπίπτει καταστατικά με τις επιλογές εταίρων στην ΕΕ και συμμάχων στο ΝΑΤΟ, οπότε δεν δημιουργεί πρόβλημα σύμπλευσης ή συμπαράταξης.
Ωστόσο μία παρατεταμένη αντιπαράθεση των δυτικών με τη Μόσχα θα μπορούσε να επηρεάσει τις ελληνορωσικές σχέσεις και να εγείρει αξιώσεις από πλευράς εταίρων στην ΕΕ και συμμάχων στο ΝΑΤΟ. Αυτές μπορούν να εγερθούν στα πλαίσια τυπικών και ουσιαστικών δεσμεύσεων μας έναντι της Ένωσης και του ΝΑΤΟ, οπότε θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αγνοηθούν.
Υπό τις παρούσες συνθήκες η χώρα δεν μπορεί να απομονωθεί από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, αφού δεν υπάρχει καμία άλλη αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση.
Η επιλογή αυτή φαίνεται να είναι η μόνη ρεαλιστική τη στιγμή που στα ανατολικά σύνορα της χώρας υπάρχει μία στρατιωτικά ισχυρή, πολιτικά ασταθής και διαχρονικά αναθεωρητική χώρα. Ιστορικά η Τουρκία έχει χρησιμοποιήσει τις μειονότητες στις όμορες χώρες ως στρατηγικές μειονότητες με στόχο να ασκήσει πολιτικές πιέσεις.
Αυτή η πολιτική θα μπορούσε να εκλάβει μία ουσιαστική χροιά de jure αμφισβήτησης των συνόρων από πλευράς Άγκυρας. Συνεπώς η Ελλάδα δεν μπορεί να στηρίξει πολιτικές αναγνώρισης περιοχών που έχουν αποσχιστεί. Ωστόσο η επίκληση του διεθνούς δικαίου δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ανάγκη οργανωμένης προάσπισης των εθνικών συμφερόντων, ιδιαίτερα σε μία περίοδο κατά την οποία το φαινόμενο της Βαλκανιοποίησης φαίνεται να διευρύνεται σε συνθήκες οι οποίες μπορεί να μην αποτελούν ένα συγκυριακό φαινόμενο αλλά συνειδητή επιλογή κάποιων.
* Ο Γιώργος Βοσκόπουλος είναι αναπληρωτής καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών, Τμήμα ΔΕΣ, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
