... δεν διαμαρτυρόμαστε έμπρακτα, ίσως από μαζοχισμό.
Είμαι ενοχλημένος, όχι τόσο μ’ αυτούς που μας κοροϊδεύουν, αλλά μ’ εμάς που το επιτρέπουμε. Πού είναι η «ανεξάρτητη» αυτοδιοίκηση, την οποία πιπιλίζουν σε κάθε ευκαιρία όλοι τους; Πού είναι η δυνατότητα των πολιτών να επιλέξουν τον καταλληλότερο, όχι από τα κομματικά στελέχη που υποδεικνύουν τα κόμματα, αλλά μεταξύ πανάξιων συμπολιτών, που μένουν στην αφάνεια -προς βλάβη του συνόλου- οι οποίοι θέλουν πράγματι να προσφέρουν ως ανεξάρτητοι, αλλά το πολιτικό σύστημα δεν τους το επιτρέπει;
Ποιος γνωρίζει καλύτερα από εμένα, τον άσημο πολίτη, ποιος είναι καταλληλότερος για δήμαρχος, αφού καθημερινά κρίνω τις πράξεις και παραλείψεις των πολιτευομένων καθ’ οιονδήποτε τρόπο, ερχόμενος σε άμεση επαφή μαζί τους; Και αφού αυτές οι πράξεις ή παραλείψεις, σ’ εμένα θα έχουν άμεσο αντίκτυπο, γιατί πρέπει να διορίζουν τον υποψήφιο, καθήμενα σε αναπαυτικές πολυθρόνες κομματικά στελέχη, όχι με κριτήριο το καλό των δημοτών, αλλά με επικράτηση του κομματικού υποψηφίου;
Ακόμη, και αν δεχθώ ότι δεν έχω περιθώρια να αντιδράσω σε μια παλαιοκομματιζόμενη πολιτεία, ποιος σας έδωσε το δικαίωμα να με εμπαίζεται, μιλώντας για ανεξάρτητη αυτοδιοίκηση, την ίδια ώρα που διορίζεται τους υποψηφίους;
Αυτά που συνέβησαν κατά τις τελευταίες ημέρες, με τις παλινωδίες στις αποφάσεις των κομματικών γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ. είναι ενδεικτικά ενός νοσηρού κλίματος. Μιας αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς, που δεν προοιωνίζεται καλύτερες ημέρες, αφού αυτοί που μου επιβάλλουν τον τοπικό εκπρόσωπό μου, θα είναι και οι ίδιοι που θα έχουν και την κυβερνητική εξουσία. Τι εμπιστοσύνη μπορώ να έχω στις εξαγγελίες τους, περί «δημοκρατικών μεθόδων στη λήψη αποφάσεων» ή ακόμη χειρότερα περί «λαϊκής κυριαρχίας»; Κυριαρχία υπάρχει, αλλά χωρίς τον λαό.
Αν θέλουν ουσιαστική δημοκρατική εκπροσώπηση, ας τολμήσουν ένα και μοναδικό ψηφοδέλτιο. Όπου θα είναι υποψήφιοι όσοι πολίτες το επιθυμούν, αρκεί να εξουσιοδοτηθούν από έναν καθοριζόμενο εκ των προτέρων αριθμό πολιτών (για να μη παρουσιαστούν χιλιάδες υποψήφιοι και αντί για ψηφοδέλτιο, έχουμε εγκυκλοπαιδεία).
Να μπορώ να επιλέξω μεταξύ των συμπολιτών μου, χωρίς να με δεσμεύει η κομματική μου ταυτότητα, αλλά και να μπορώ να ψηφίσω και τρεις υποψηφίους διαφορετικής ιδεολογίας, διότι γνωρίζω πως είναι άξιοι. Επειδή το κριτήριό μου στον δήμο, είναι ποιος θα κάνει τη ζωή μου ανθρώπινη, και όχι αν θα είναι υπέρ ή εναντίον του ευρώ.
Το συμπέρασμα είναι, ότι δεν θα πάρουμε μάθημα από το πάθημα. Επί τέσσερα χρόνια μας περιπαίζουν όλοι, διαβεβαιώνοντάς μας, πως θα εγκαταλείψουν τις παλαιές καταδικαστέες πρακτικές, αλλά φαίνεται πως έχουν ριζωθεί στο γονίδιό τους και δεν μπορούν να τις αποβάλλουν.
Ίσως κάποια στιγμή πρέπει να πάρουν το μάθημά τους, αν επιλέξουμε από τους μη διορισμένους υποψηφίους. Για να αποκτήσει και το πραγματικό νόημά της η τοπική αυτοδιοίκηση. Της ανεξάρτητης και μη κομματιζόμενης.
Ο Μακεδών
