6 Αυγούστου 2012

Με ποια κριτήρια επιλέγονται οι υπουργοί;


Μέλλων υπουργός έχασε την θέση του, επειδή την τελευταία στιγμή πρόσεξαν πως δεν υπήρχε υπουργός από την Θράκη!
Διαγράφηκε ο Νικολόπουλος από τη Ν.Δ. Όμως, τον Νικολόπουλο τον θεωρούσαν μέχρι πριν από ένα μήνα σπουδαίο στέλεχος και τον έκαναν υφυπουργό. Τι από τα δυο συμβαίνει; Αναβαθμίστηκε σε υφυπουργός όντας ακατάλληλος για να διατηρηθούν ισορροπίες ή άργησε να καταλάβει ο Σαμαράς ότι...


... δεν ήταν αυτό που έδειχνε;


Οι Νεοδημοκράτες υποστηρίζουν ότι «έχασε η Βενετιά βελόνι». Δεν έχω πρόβλημα να συμφωνήσω, αφού η πολιτική πορεία των «λοχαγών» του Τσιτουρίδη, έχει μια ιδιαιτερότητα, που σίγουρα δεν ωφέλησε το κόμμα τους (αλλά τους είχαν στα όπα-όπα κάποτε).


Η ιστορία με τον Νικολόπουλο αποδεικνύει την φθήνια της πολιτικής ζωής μας, όπως συνεχώς τονίζουμε από εδώ, με την ελπίδα ότι θα βρούμε πολλούς υποστηρικτές στην προσπάθεια να διορθωθούν επί τέλους τα πράγματα.


Κατά κανόνα, για την επιλογή των υπουργών φαίνεται ότι το τελευταίο που μετράει είναι η αξιοκρατία. Δεν αρκεί να είσαι κολλητός του αρχηγού, αλλά πρέπει και να διατηρηθούν οι ισορροπίες, ώστε να μη δυσαρεστηθεί κάποιος από τους «εθνικούς προμηθευτές». Είναι δείγμα αθλιότητας να ακούς στα δημοσιογραφικά γραφεία ότι ο τάδε υπουργός είναι του δείνα και ο άλλος του άλλου.


Είναι και γελοίο, ότι μεταξύ των πολλών άλλων «προσόντων» που πρέπει να διαθέτει ο πολιτικός που ευελπιστεί να υπουργοποιηθεί, είναι κι αυτό που έχει γεωγραφικό χαρακτήρα! Σε έναν από τους ανασχηματισμούς των κυβερνήσεων Σημίτη, αφού είχαν προηγηθεί μέρες διαβουλεύσεων για τον καταρτισμό του καταλόγου των υπουργών, πέντε λεπτά πριν από την ανακοίνωσή του, έγινε αλλαγή.


Έντρομος (!) σύμβουλος του Σημίτη, διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε υπουργός από την Θράκη. Κι εκεί, «στα όρθια», αποκλείσθηκε ένας του καταλόγου (που ίσως ήταν άξιος) και τοποθετήθηκε άλλος από τη Θράκη (που ίσως να μη ήταν). Αυτά τα ωραία συμβαίνουν με τις επιλογές των πολιτικών.