Γράφει ο Μακεδών
Το αίτημα προσωπικοτήτων της χώρας μας προς την ελληνική
κυβέρνηση να καταγγείλει την Ενδιάμεση Συμφωνία με τα Σκόπια (που σιωπηρά
ανανεώνεται εδώ και πολλά χρόνια, φαίνεται ότι προβληματίζει Σκοπιανούς
πολιτικούς και ακαδημαϊκούς, και άρχισαν -και επίσημα- να συζητούν...
... τις
επιπτώσεις από ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Το κείμενο των Ελλήνων προσωπικοτήτων -με πρωτοβουλία ε.τ.
διπλωματών- περιλαμβάνει όλα αρνητικά που προέκυψαν εις βάρος της χώρας μας.
Κατ’ αυτούς, η Ενδιάμεση Συμφωνία, όχι μόνον δεν προφύλαξε τα συμφέροντα μας,
αλλά τουναντίον εκχώρησε στη σλαβική πλευρά το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τα
ιστορικά και πολιτιστικά σύμβολά μας ως δικά της. Η πρόβλεψη που ο τότε
Υπουργός Εξωτερικών (κ. Παπούλιας) περιέλαβε στη συμφωνία, δεν αφορά την
απαγόρευση χρήσης των συμβόλων αυτών, αλλά απλώς την διαδικασία υποβολής
παραπόνων της μίας πλευράς προς την άλλη.
Ενώ τα Σκόπια χρησιμοποιούν κατά κόρον το αποκαλούμενο
συνταγματικό τους όνομα που εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία, η Ενδιάμεση Συμφωνία
όχι μόνο δεν αρνήθηκε τη χρήση του αλλά ούτε καν αναφέρθηκε στο θέμα,
επιτρέποντας στους Σλάβους των Σκοπίων να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες.
Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης της 5ης
Δεκεμβρίου 2011, με την οποίαν καταδικάστηκε η χώρα μας για παραβίαση της
υποχρέωσης της που απέρρεε από την Ενδιάμεση Συμφωνία ( άρθρο 11 παρ.1) να
υποστηρίξει την υποψηφιότητα των Σκοπίων στην ένταξη της στο ΝΑΤΟ
(Απρίλιος 2008) αναδεικνύει και μία σειρά γενικότερων θεμάτων που αναδύουν
μία δυσοσμία που αγγίζει τους πολιτικούς και διπλωματικούς χειρισμούς των
υπευθύνων ταγών της χώρας μας και που είναι σοβαρότερα και κρισιμότερα από
αυτήν καθ’ εαυτή την καταδίκη μας.
Η ύπαρξη της Συμφωνίας αυτής αναμφίβολα έχει δημιουργήσει
ένα «διεθνές κλίμα» και δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί η άσκηση γενικότερων
πιέσεων στη χώρα μας. Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να ενημερωθεί ο
διεθνής παράγων από την Ελληνική Κυβέρνηση ότι η ετεροβαρής για τη
χώρα μας Ενδιάμεση Συμφωνία έχει καταστρατηγηθεί και ακυρωθεί στην
πράξη από τους σημερινούς ιθύνοντες των Σκοπίων.
Επίσης, αν και η χώρα μας ενομιμοποιείτο να
προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο κατά των Σκοπίων για σωρεία παραβιάσεων
της συμφωνίας, δεν το έπραξε για να μη διαταράξει το κλίμα καλών σχέσεων και
σταθερότητας στην περιοχή. Αυτό όμως δεν συνέβη από τον άλλο αντισυμβαλλόμενο ο
οποίος κακόπιστα χρησιμοποίησε την συμφωνία για να στραφεί εναντίον της
χώρας μας.
Εξ άλλου η συμφωνία αυτή αν και ρητά αναφέρεται (άρθρο 5)
ότι δεν αφορά το πρόβλημα του ονόματος, παρόλα αυτά αποτελεί τροχοπέδη στη
διαδικασία εξεύρεσης λύσης για το όνομα, καθ’ όσον οι Σλάβοι των Σκοπίων
εκμεταλλεύονται τα υπάρχοντα κενά και χρησιμοποιούν το συνταγματικό τους όνομα
καταστρατηγώντας και την σχετική απόφαση του ΣΑ του ΟΗΕ.
Ως προς τις διμερείς σχέσεις: O στόχος στον οποίον
απέβλεπε η σύναψη της συμφωνίας τουτέστιν της αποκατάστασης
διπλωματικών, πολιτικοοικονομικών, εμπορικών κλπ σχέσεων έχει επιτευχθεί και
έχει αποφέρει την υπογραφή 22 επί μέρους συμφωνιών. Η καταγγελία της συμφωνίας
δεν επηρεάζει τους τομείς αυτούς των διμερών σχέσεων ως και τις
σχέσεις με την Ε.Ε. και ως εκ τούτου είναι παρωχημένη έχοντας εκπληρώσει τον
σκοπό της, με την ημερομηνία λήξης της να έχει παρέλθει προ δέκα ετών.
Η καταγγελία της συμφωνίας θα ήταν αντιπαραγωγική για την
χώρα μας αν η Σκοπιανή πλευρά την τηρούσε με καλή πίστη, Δυστυχώς, όσες
διατάξεις αναφέρονται στα ανωτέρω προβλήματα έχουν παραβιαστεί ασύστολα από
τους Σλάβους των Σκοπίων, με αποτέλεσμα τόσο αυτοί με τις πράξεις τους όσο
και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με την απόφαση του της 5ης Δεκεμβρίου 2011
που τους νομιμοποίησε τις παραβιάσεις, να έχουν καταστήσει την συμφωνία αυτή
άκρως επιβλαβή για την χώρα μας και ως εκ τούτου, στην πραγματικότητα η
ύπαρξη της δεν αποτελεί ούτε και το ελάχιστο εμπόδιο στην οικειοποίηση της
ιστορίας και του πολιτισμού της χώρας μας.
Η μόνη συνέπεια για την χώρα μας στην περίπτωση καταγγελίας
θα είναι η επίσημη, διότι η ανεπίσημη έχει ήδη γίνει, επαναφορά του ήλιου της
Βεργίνας στη σημαία των Σκοπιανών.
Ο Μακεδών
