Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αλλάξει τα
πράγματα
Ο πάλαι ποτέ στενός συνεργάτης και
επικοινωνιολόγος του Κώστα Καραμανλή (που έλεγε τότε ότι η Ν.Δ. είναι «φθαρμένο
προϊόν», εξακολουθεί να χαρακτηρίζει «απαξιωμένο κόμμα» τη Ν.Δ., αποκαλεί τον
Αντώνη Σαμαρά «τον πιο αντιδημοφιλή ηγέτη της Μεταπολίτευσης» και εκτιμά ότι
όσοι ψηφίσουν «την πολιτικά ημιθανή Ν.Δ.» θα...
... το κάνουν «κρατώντας τη μύτη
τους»!
Ο Γιάννης Λούλης κατέθεσε αυτές
τις απόψεις σε άρθρο του στην εφημερίδα «Ημερησία» σε έναν δεκάλογο, όπως τον
αποκαλεί, πριν από τις εκλογές, στον οποίο συνοψίζει τα ακόλουθα συμπεράσματα.
Κατά τη γνώμη του τα δυο
«κατεστημένα» κόμματα Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ παραμένουν απαξιωμένα στη συνείδηση των
πολιτών. «Αυτοί που θα επιλέξουν τη Ν.Δ., η οποία αναμένεται να αυξήσει αρκετά
τα ποσοστά της, θα το κάνουν «κρατώντας τη μύτη τους».
Με δυο λόγια, ακόμα και
αν έρθει πρώτο κόμμα η Ν.Δ., μετεκλογικά θα διαθέτει ένα ιδιαίτερα εύθραυστο
ποσοστό και τον πιο αντιδημοφιλή ηγέτη ενός νικηφόρου κόμματος κατά τη διάρκεια
της μεταπολίτευσης» γράφει χαρακτηριστικά και σχολιάζει την προεκλογική
εκστρατεία της Ν.Δ.:
«Είναι φανερό πως βιώνουμε μια
προεκλογική εκστρατεία όπου όλες οι πλευρές επενδύουν σε φορτισμένα αρνητικά
συναισθήματα και έωλες υποσχέσεις. Ειδικά η Ν.Δ. έχει σπρώξει στα άκρα την
κινδυνολογία της, με αποκορύφωμα τη θλιβερή διαφήμιση με τα παιδιά, που
επενδύει στον πρωτόγονο φόβο των λίγων, ενώ θα έπρεπε να καλλιεργείται
χαμηλότονα η εύλογη ανησυχία των πολλών».
Για τον Αλέξη Τσίπρα ο κ. Λούλης
εκφράζεται θετικά:
«Ο άλλος πόλος (ο ΣΥΡΙΖΑ) προκαλεί
ανασφάλεια, έστω κι αν ως εικόνα, είναι ο μόνος που διαθέτει, λόγω της ηγεσίας
του, αίσθηση φρεσκάδας σε ένα κατάκοπο παραδοσιακό κομματικό σύστημα.
Μετεκλογικά ο Τσίπρας είχε ισχυρό αέρα στα πανιά του.
Εάν πρόβαλλε ένα μετριοπαθές
κεντροαριστερό προφίλ και εάν δεν δημιουργούσε αμφιβολίες για το πώς θα
διαχειριστεί τις διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε., θα επικρατούσε άνετα στις
εκλογές. Τούτο δε συνέβη. Διότι προφανώς δεν επιθυμεί στην συγκεκριμένη
συγκυρία να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες και να υποστεί το αναπόφευκτο και
βαρύ κόστος».
