... μεγάλες ευρωπαϊκές Τράπεζες πρέπει να επιτύχουν κεφαλαιακή επάρκεια 9%.
Αυτό σημαίνει, ότι πρέπει να συγκεντρώσουν 115 περίπου δισ. ευρώ συμπληρωματικού κεφαλαίου. Διεθνείς εμπειρογνώμονες στον τραπεζικό χώρο και αναλυτές προβλέπουν, ότι η συσσώρευση του απαραίτητου κεφαλαίου μπορεί να γίνει για λογαριασμό των θυγατρικών τους Τραπεζών στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Ανάμεσά τους περισσότερο απειλείται η Ουγγαρία λόγω της άσχημης διαχείρισης των δημοσίων οικονομικών, αλλά λαμβάνονται υπόψη και χώρες όπως η Βουλγαρία, Ρουμανία και Σερβία, που εκτίθενται περισσότερο στον χρηματιστικό κίνδυνο λόγω της κρίσης στην Ελλάδα.
Βέβαια, επειδή λόγω της κρίσης μειώθηκε η χορήγηση πιστώσεων, το συσσωρευμένο μ' αυτόν τον τρόπο κεφάλαιο παραμένει ελεύθερο, δηλαδή, υπάρχουν αρκετά "αποθηκευμένα" χρήματα. Ο κίνδυνος, που πιθανόν ελλοχεύει, είναι να τραβηχτούν γρήγορα και πολλά κεφάλαια από τους τραπεζικούς τομείς των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Αυτό θα οδηγούσε σε εξασθένιση των Τραπεζών και σε κρίση της πιστοδότησης.
Δεν είναι εύκολο όμως να συμβεί αυτό, διότι τα εν λόγω χρήματα, που έχουν καταθέσει οι Τράπεζες της Δυτικής Ευρώπης στις θυγατρικές τους εταιρείες στην Ανατολή, είναι σε απαιτήσεις. Οι απαιτήσεις αυτές είναι προθεσμίας μεγαλύτερης των πέντε ετών. Δηλαδή, θα πρέπει να περιμένουν πέντε χρόνια για να τις αποσύρουν. Επομένως, η πρόβλεψη δεν μπορεί να επαληθευτεί το 2012.
Εκείνοι που υποστηρίζουν, ότι το τραπεζικό τους σύστημα είναι αρκετά ισχυρό και δεν διατρέχει κίνδυνο, είναι οι Βούλγαροι. Αυτό βγαίνει από έρευνα της κρατικής βουλγαρικής ραδιοφωνίας, όπου οι Βούλγαροι τραπεζίτες διαβεβαιώνουν ότι το βουλγαρικό τραπεζικό σύστημα είναι σταθερό και δεν υπάρχει κίνδυνος από δονήσεις στον τομέα.
Από την αρχή ακόμη της χρηματοοικονομικής κρίσης, υποστηρίζεται, οι Τράπεζες στη Βουλγαρία άσκησαν επιθετική πολιτική στην αγορά και προσέλκυσαν μεγάλα κεφάλαια υπό μορφή καταθέσεων. Μ’ αυτόν τον τρόπο περιόρισαν σημαντικά την ανάγκη από εξωτερική χρηματοδότηση.
Για τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν ότι ευρωπαϊκές Τράπεζες ενδέχεται να τραβήξουν 1,4 δισ. ευρώ από τις θυγατρικές εταιρείες στην Βουλγαρία, ο οικονομολόγος κ. Εμίλ Χάρσεφ δήλωσε: «Η πώληση φόβου είναι πραγματική μπίζνες στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Ο φόβος αυτός οδηγεί στην αύξηση των επιτοκίων. Δεν πιστεύω τις ανεξάρτητες μελέτες της Δυτικής Ευρώπης, επειδή ο καθένας σ' αυτόν τον τομέα έχει τα συμφέροντά του».
Κάποιοι εμπειρογνώμονες ισχυρίζονται, ότι ίσως θα χρειασθεί οι βουλγαρικές Τράπεζες να μειώσουν την κεφαλαιακή τους επάρκεια από 15% σε 9%. Ο κ. Χάρσεφ το αρνείται: «Δεν είναι δυνατό, επειδή στην Βουλγαρία έχουν καθιερωθεί σκόπιμα υψηλότερες απαιτήσεις για ειδικούς λόγους. Ο πρώτος και βασικός είναι το καθιερωμένο το 1997 νομισματικό συμβούλιο. Δεν υπάρχει χώρα στην Δυτική Ευρώπη με νομισματικό συμβούλιο.
» Άλλος λόγος είναι, ότι οι βουλγαρικές Τράπεζες δεν έχουν πρόσβαση σε αναχρηματοδότηση. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν τις δίνει χρήματα, όταν ζητούν. Γι' αυτό η Βουλγαρική Κεντρική Τράπεζα, πολύ πριν σκεφτεί το Συμβούλιο της Ε.Ε. ότι πρέπει να αυξήσει την κεφαλαιακή επάρκεια των ευρωπαϊκών Τραπεζών, το έκανε η Βουλγαρία. Χρειάσθηκε και εξακολουθεί να είναι απαραίτητο.
» Αλλά, και οι Τράπεζες στη Βουλγαρία μπορεί να έχουν ιδιοκτήτες άλλων εθνοτήτων, αλλά εφόσον λειτουργούν στη Βουλγαρία, είναι βουλγαρικές, και συμμορφώνονται με τις βουλγαρικές απαιτήσεις. Είναι δύο φορές αυστηρότερες αυτές από τις ευρωπαϊκές, επειδή βρισκόμαστε στις συνθήκες νομισματικού συμβουλίου».
Ο Μακεδών
