... σοβαρή μεταναστευτική πολιτική, κι αντί αυτού κατηγορούν δημόσια ο ένας τον άλλον για το πρόβλημα.
Μπορεί το πρόβλημα της μετανάστευσης να είναι παγκόσμιο, να είναι ευρωπαϊκό, αλλά αυτά που γίνονται στην Αθήνα πουθενά δεν γίνονται. Πρώτον, η διεκδίκηση των δικαιωμάτων σου δεν σημαίνει να καταργήσεις τα δικαιώματα των άλλων, στην προκειμένη περίπτωση των φοιτητών να παρακολουθούν τα μαθήματα τους.
Δεύτερον, η προσχεδιασμένη κατάληψη της Νομικής Σχολής, δείχνει την αδυναμία του Κράτους και των Οργάνων του και των προϊσταμένων εκλεγμένων πολιτικών του, να είναι σεβαστοί οι νόμοι στην Ελλάδα. (λειτουργεί αυτό που μας έλεγε ο μακαρίτης ο Καθηγητής μας Παπαπέτρου- να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει δηλαδή ο χαβάς σου, ο χαβάς του, ο χαβάς μου και μετά όλα χαβούζα).
Τρίτον, φαίνεται ότι αυτοί που οδήγησαν την Χώρα στο χείλος της οικονομικής χρεοκοπίας ακόμη είναι μέσα στα πράγματα και μας οδηγούν ακόμη και στο χείλος της αναρχίας. Τέταρτον, οι μετανάστες έχουν δικαιώματα, είναι άνθρωποι, δεν είναι όμως και υπεράνω των νόμων κι οι ήδη παρανομήσαντες, φέροντας τον χαρακτήρα του λαθρομετανάστη, νομίζουν ότι γι’ αυτούς όλα επιτρέπονται.
ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ
