Σαν σήμερα άναψε η σπίθα στο κέντρο της Αθήνας, για να ακολουθήσει το εσωτερικό αιματοκύλισμα. Είχαν προηγηθεί βέβαια οι συγκρούσεις των αντάρτικων ομάδων επί κατοχής, όταν οι "πατριώτες" και "Δημοκράτες" του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, σκότωναν κάθε άλλο αντιστασιακό που δεν έπαιρνε γραμμή από το ΚΚΕ (από τη Μόσχα καλύτερα). Και επέλεξαν λίγες ημέρες μετά την απελευθέρωση, για να προκηρύξουν γενική απεργία με συλλαλητήρια, σχεδιάζοντας "δημοκρατικά" την κατάληψη της εξουσίας και την ανατροπή της νόμιμης Κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου. Τότε ξέσπασαν οι συγκρούσεις στην Αθήνα και αν δεν υπήρχαν λίγοι ήρωες στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη και οι άνδρες του Γρίβα στο Θησείο, η πρωτεύουσα θα είχε πέσει στα χέρια εκείνων που μιλούσαν για ανεξάρτητη Μακεδονία-Θράκη, δίνοντας τα πάντα στους...
βόρειους γείτονές μας και ομοϊδεάτες τους. Το μίσος των ανταρτών αμέτρητο, όπως και τα εγκλήματα των "κόκκινων" εκείνες τις ημέρες. Μπορεί να τα διαβάσει κανείς στο βιβλίο του τότε Διοικητή του Συντάγματος Χωροφυλακής, Γεωργίου Σαμουήλ. Τιμή λοιπόν σ' αυτούς τους άνδρες. Στους Έλληνες αξιωματικούς, οπλίτες αλλά και εθελοντές, οι οποίοι πολέμησαν πραγματικά για Πατρίδα και Θρησκεία. 155 οι νεκροί στου Μακρυγιάννη και ένα μνημόσυνο ξεχασμένο από την πολιτεία, από τη Δημοκρατία την οποία προστάτευσαν. Κάποιοι όμως δεν ξεχνούν και αυτή την Κυριακή θα είναι πάλι εκεί!
"Αντισυμβατικός"
