Θεωρείται ίσως ο κρισιμότερος μήνας των τελευταίων 10ετιών. Ο λόγος αφορά στον ερχόμενο Ιανουάριο, κατά τη διάρκεια του οποίου δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι θα κριθεί το μέλλον της Ευρωζώνης. Κι αυτό γιατί:
α) οι περισσότερες από τις χώρες - μέλη θα βγουν προς αναζήτηση κεφαλαίων, προκειμένου να καλύψουν ομολογιακές τους εκδόσεις. Ακόμα και η Γερμανία. Οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ένα...
συνολικό ποσό της τάξης των 100 δισ. ευρώ, περίπου, που θα πρέπει να βρεθεί και να εξασφαλισθεί σε συνθήκες ανύπαρκτης ρευστότητας.
β) οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης αναμένεται να προχωρήσουν σε νέες υποβαθμίσεις πιστοληπτικής ικανότητας, όπως ακριβώς ξεκίνησαν να κάνουν από το Δεκέμβριο. Εν προκειμένω, μία από τις χώρες - στόχους είναι η Ελλάδα, καθώς επίκειται η δημοσιοποίηση των εκθέσεων της Moody΄s και της Fitch, οι οποίες, όπως έχουν προϊδεάσει, θα είναι αρνητικές.
γ) τα spreads των 10ετών ομολόγων, σχεδόν όλων των χωρών ανεξαιρέτως, επιδεικνύουν μια απρόσμενη νευρικότητα, «λες και κάτι περιμένουν». Ήδη, το ελληνικό έχει σπάσει προς τα πάνω το φράγμα των 950 μονάδων βάσης, το ιρλανδικό έχει κατοχυρώσει προ πολλού τις 600 μονάδες και το πορτογαλικό είναι «μια ανάσα» από τις 400 μονάδες.
Όλα τα παραπάνω συγκροτούν ένα εκρηκτικό μείγμα, που ανησυχεί ιδιαίτερα τις Βρυξέλλες, αλλά και την Ελλάδα, όπως αφέθηκε να εννοηθεί χθες το βράδυ από τον υπουργό Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου. Και ήδη, άρχισαν οι πρώτοι «ψίθυροι» για τη σύγκλιση μιας έκτακτης Συνόδου Κορυφής, μέσα στον Ιανουάριο, για να αντιμετωπισθεί η κατάσταση.
