Οι κάτοικοι της Πομπηίας, που σκοτώθηκαν όταν εξερράγη ο Βεζούβιος πριν περίπου 2.000 χρόνια, πέθαναν από την έντονη θερμότητα αντί της ασφυξίας, όπως πιστευόταν παλαιότερα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη. Το 63 μ.Χ. έγινε ένας σφοδρότατος σεισμός, που συντάραξε την ωραία και πλούσια αυτή πόλη. Αλλά ο σεισμός αυτός δεν ήταν παρά το προμήνυμα για την ολοσχερή καταστροφή της. Πράγματι, λίγα...
... χρόνια αργότερα, στις 14 Αυγούστου του 79 μ.Χ., μετά από μια φοβερή έκρηξη του Βεζούβιου, ένα τεράστιο κύμα από λάβα, με θερμοκρασίες που άγγιζαν τους 600C, στάχτη και φωτιά έθαψε για πάντα.
Οι ερευνητές τόνισαν: «Σε αντίθεση με ό,τι εθεωρείτο μέχρι σήμερα, τα θύματα δεν υπέφεραν από την παρατεταμένη ασφυξία, αλλά πέθαναν ακαριαία από την έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η έκθεση σε τουλάχιστον 250C καυτή λάβα, σε απόσταση 10 χλμ. από την ατμόσφαιρα, ήταν επαρκής για να προκαλέσει ακαριαίο θάνατο, ακόμη και αν οι άνθρωποι βρήκαν καταφύγιο στο εσωτερικό των κτιρίων».
Οι επισκέπτες στα αρχαία μνημεία μπορούν να δουν τα γύψινα εκμαγεία των παραμορφωμένων σωμάτων τη στιγμή κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους. Ακόμα και τώρα παραμένουν προσκολλημένοι ο ένας στον άλλο.
ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ
