Ferrari, έτρεξαν να στελεχώσουν τον συνδυασμό ενός υποψήφιου Δημάρχου Κωλοπετεινίτσας. Παιδιά με τεράστια προβλήματα προσέγγισης στο αντίθετο φύλο, που ξαφνικά ανακάλυψαν πως το πάρτυ μιας φοιτητικής παράταξης είναι ένας σίγουρος(?) τρόπος για να βρεις γκόμενο ή γκόμενα. Παιδιά με υπερβολικά χαμηλή αυτοεκτίμηση, που όταν βρέθηκε μπροστά τους ο κάθε τυχάρπαστος πανεπιστημιακός παράγων των 40 ετών και βάλε, έφαγαν αμέσως το παραμύθι ότι μπορεί να γίνουν σημαντικοί και να έχουν κάποιο ρόλο, μέσα σε ενα ανύπαρκτο θεσμικό πλαίσιο φοιτητικού συνδικαλισμού που από τη φύση του δεν έχει κανέναν απολύτως ρόλο. Και φυσικά, ας μην ξεχνούμε τον γιό ή την κόρη του κάθε πρώην "τοπικού παραγονταραίου" που ένιωσε ότι...ο μπαμπάς έχει αφήσει ανεκπλήρωτο έργο και το παιδί οφείλει προς την τοπική κοινωνία του χωριού να το συνεχίσει. Η ύπαρξη του τεράστιου πολιτικού κενού δεν είναι ανεξήγητη. Μπορεί εύκολα να εξηγηθεί αν λάβουμε υπ' όψιν το κενό που υπάρχει στα μυαλά μιας απαίδευτης νεολαίας(όχι με δική της ευθύνη), που όλοι οι παραγοντίσκοι προσπαθούν να την πείσουν ότι έχει ρόλο σημαντικό, χωρίς ποτέ να μπορούν να δώσουν μια ελπίδα έστω και για τα αυτονόητα...
//Ηρόστρατος//
