... Αζερμπαϊτζάν Ιλχάν Αλίγιεφ, του Καζακστάν Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, της Κιργιζίας η Ρόζα Οτουνμπάγιεβα και του Τουρκμενιστάν Γκουρμπανγκούλι Μπερντιμουκχαμέδοφ. Τ μόνο ερώτημα που απομένει είναι εάν θα συμμετάσχει το Ουζμπεκιστάν συμμετάσχει και σε τι επίπεδο.
Είναι σαφές η Άγκυρα παράλληλα με την Νεοθωμανική της αυτοκρατορική πολιτική στην ανατολική Μεσόγειο τρέφει και μία τουρανομογγολική ιδεολογική φαντασίωση η οποία θα τη βοηθήσει να ακολουθήσει τα χνάρια του… Τζένκινς Χάν στην Ευρασιατική στέπα. Ουδείς φυσικά ασχολείται με την «λεπτομέρεια» πως το συγκεκριμένο ιδεολόγημα αναπτύχθηκε με τη βοήθεια της Δύσης στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 και κατέρρευσε λίγα χρόνια αργότερα τόσο από την Τουρκική αντικειμενική αδυναμία για τέτοιου είδους σχέδια, όσο και από την Ρωσική αντίδραση αλλά και από τις καλώς εννοούμενες φιλοδοξίες άλλων τουρκόφωνων κρατών, όπως του Ουζμπεκιστάν, αναφορικά με την αύξηση του περιφερειακού τους ρόλου.
«Σάρισσα»
