Το ήθος των Μαντέληδων

Δεν θεωρεί ότι διέπραξε ατόπημα ο κ. Μαντέλης λαμβάνοντας κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από τη Siemens. Και αν έφταιξε σε κάτι -ψιλά πράγματα δηλαδή-, είχε πολιτικό κόστος. Τι ωραίοι που είναι… Πρέπει ίσως η Ακαδημία Αθηνών να στείλει σε όλους ένα αντίγραφο με το λήμμα ‘ήθος’ για να καταλάβουν κάποιοι τι είναι αυτό που δεν έχουν. Με αφορμή τον Μαντέλη, αναγνώστης μας αλίευσε επιστολή στην εφημ. ‘Εστία’ και μας έστειλε το κείμενο. Αξίζει να διαβαστεί…

... Αγαπητή ‘Εστία’,
Επειδή προσφάτως τόσος θόρυβος γίνεται δια την ‘χορηγίαν’ της Siemens (μιας αλλοδαπής, δηλαδή, εταιρείας) προς τον τότε υπουργόν κ. Μαντέλη, νομίζω πως είναι πολύ επίκαιρη μία περικοπή από το βιβλίο παλαιού δημοσιογράφου, που είχε εκδοθή το 1948 εις την Θεσσαλονίκην (Α. Χ. Χαμοδοπούλου: ‘Το Ημερόλογιον ενός Δημοσιογράφου, 1908-1948). Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφεύς αναφέρεται εις διαφόρους παλαιούς δημοσιογράφους, μεταξύ των οποίων και ο Πέτρος Γιάνναρος. Γράφει, λοιπόν, γι’ αυτόν:
«Τότε (ο Γιάνναρος που επεσκέπτετο την Αίγυπτον) γνωρίστηκε με έναν Σύρο ορθόδοξο και φιλέλληνα πρόκριτο. Τον ενθουσίασε και ο άνθρωπος του προσέφερε 1.000 Αιγυπτιακές λίρες να τις στείλει στον Μεταξά, ως πρώτη ενίσχυση του αγώνος του. Ο Μεταξάς, όμως, έστειλε πίσω τα λεπτά μ’ ένα αξιοπρεπέστατο γράμμα, που μου το έδειξε ο Γιάνναρος μαινόμενος. «Είμαι αρχηγός ελληνικού κόμματος και δέχομαι ενισχύσεις μόνον από Έλληνας», έγραφε ο Μεταξάς».

Και ο Χαμουδόπουλος επιλέγει: «Ομολογώ ότι χωρίς να είμαι φίλος του Μεταξά, ένιωσα εθνική υπερηφάνεια και ικανοποίηση για την χειρονομία αυτήν» (σελ. 100).
Τα σχόλια περιττεύουν.
Για την αντιγραφή ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ