Μεγάλος είναι ο αριθμός των παραθρησκευτικών ομάδων, που κατά τα τελευταία ενεργοποιούνται στην Ελλάδα, όπου, κατά κανόνα, δρουν με το μανδύα των φιλοσοφικών σωματείων, παρασύροντας χιλιάδες πολίτες, ειδικά νέους, στον χώρο του αποκρυφισμού, της μαγείας, του σατανισμού κ.ά. Ο στόχος των ομάδων αυτών είναι (πέρα και από την οικονομική εκμετάλλευση των θυμάτων τους) η αλλοίωση του εθνικού και θρησκευτικού φρονήματος των Ελλήνων. Μ’ αυτόν τον τρόπο ευκολότερα εξουσιάζεται ένας λαός, που ανέκαθεν αποτελούσε σοβαρό εμπόδιο στα πολιτικά και οικονομικά σχέδια σκοτεινών...
... κέντρων του εξωτερικού. Περίπου 600 τέτοιες ομάδες ενεργοποιούνται στην Ελλάδα με πιο επικίνδυνη τη Σαηεντολογία που κατ’ αρχήν εμφανίσθηκε στη χώρα μας υπό την επωνυμία Κέντρο Εφηρμοσμένης Φιλοσοφίας της Ελλάδος (ΚΕΦΕ), της οποίας ιδρυτής υπήρξε ο Ρον Χάμπαρντ, άτομο για το οποίο υπήρξαν επανειλημμένως καταδίκες από τα ποινικά δικαστήρια τόσον της Γαλλίας, όσον και της Γερμανίας, ενώ και η Σαηεντολογία αντιμετωπίσθηκε με τον ίδιο τρόπο. Είναι πρόσφατες και οι καταδίκες στην Ελλάδα του Κέντρου αυτού, με μάρτυρες υπεράσπισης τον κ. Π. Ευθυμίου και κ. Σταθόπουλο, εκλεκτά στελέχη του ''προοδευτικού'' χώρου, και συνήγορο υπεράσπισης τον κ. Λοβέρδο.
Παραθέτουμε την τελεσίδικη απόφαση (10493/1997 του Εφετείου Αθηνών), τμήμα της οποίας περιλαμβάνει τα ακόλουθα: «... απεδείχθη με πληρότητα, ότι το καθού και εκκαλούν είναι μία οργάνωση με ολοκληρωτικές δομές και τάσεις, πού στην ουσία περιφρονεί τον άνθρωπο, ενώ ενεργεί ελεύθερα και μόνον κατ επίφαση προκειμένου και αποκλειστικά να προσελκύσει μέλη, τα όποια στη συνέχεια υφίστανται, με όλες τις προαναφερθείσες διαδικασίες και θεωρίες, πλύση εγκεφάλου, με ανώτερο σκοπό τη δημιουργία κατευθυνόμενου τρόπου σκέψης, αλλά και την ελαχιστοποίηση των αντιρρήσεων (βασικές θέσεις των θεωριών του ιδρυτή), έτσι ώστε να βρισκόμαστε πλέον ενώπιον άβουλων όντων, τα όποια έχουν χάσει τη δυνατότητα λήψεως αποφάσεων ως καταστάλαγμα της ελεύθερης βούλησης τους, εφόσον έχουν ήδη περάσει από όλα τα στάδια των διδασκαλιών της και με την κατάλληλη περαιτέρω επεξεργασία γίνονται πλέον δεκτικά στις «αλήθειες», πού εφαρμόζει, χωρίς όμως, να έχουν τα κίνητρα για να τις εξετάσουν και αξιολογήσουν. Ενόψει αυτών, το εκκαλούν σε καμμία περίπτωση δεν νομιμοποιείται να επικαλείται παραβίαση των δικαιωμάτων τόσο της θρησκευτικής ελευθερίας... ».
ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ
