Σε δυο ώρες αρχίζει ο μουσικός διαγωνισμός της Eurovision. Η θολοκουλτούρα το είπε πανηγυράκι και το σνόμπαρε. Τι έχουμε όμως να επιδείξουμε μετά τη δεκαετία του ΄70 στη μουσική (και σ’ όλους τους τομείς της τέχνης); Μόνο δήθεν. Ας στρέψουμε επί τέλους την πλάτη στην ''προοδευτική'' ψευτοδιανόηση, μήπως και ξαναβρούμε το ρυθμό μας. Είναι θετικό ότι παρουσιαζόμαστε σήμερα με ελληνικό στίχο, ελληνική μουσική και Έλληνα τραγουδιστή. Η θέση που θα καταλάβουμε έχει δευτερεύουσα σημασία. Αν ήμαστε μέσα στα 10 θα είναι επιτυχία. Μια μικρή χώρα και με ελάχιστες συμμαχίες, πρέπει να γνωρίζει που πατά. Είθε να ήμαστε όσο το δυνατόν ψηλότερα, αλλά κι αν δεν συμβεί αυτό, ας αφήσουμε την κακομοιριά κατά μέρος.
ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ
