Α ρε, κορόιδα αστοί. Δεν μάθατε
ακόμη πώς κερδίζονται οι ψήφοι: Διαβάστε να μάθετε από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ:
«Τέρμα τα ΜΑΤ και η χρήση δακρυγόνων στις διαδηλώσεις». Μόλις ενισχύθηκε ένας...
... μικρός στρατός γνωστών-αγνώστων.
Προσθέστε και το άλλο: «Δεν θα
γίνει καμία απόλυση στο δημόσιο τομέα». Λογαριάστε τώρα τους 700.000 δημόσιους
υπαλλήλους με τις οικογένειές τους, και ο ΣΥΡΙΖΑ πάει για αυτοδυναμία. Κάποιοι
κακόπιστοι λένε, ότι πράγματι δεν θα γίνουν απολύσεις, διότι ήδη θα έχει
διαλυθεί το κράτος. Και σε ένα μη κράτος, αυτοδίκαια δεν θα υπάρχουν δημόσιοι
υπάλληλοι (οι ιδιωτικοί, των οποίων οι απολύσεις μετρούνται με εκατοντάδες
χιλιάδες, ας πάνε να πνιγούν).
Και προστάτης του χριστιανισμού
εμφανίστηκε ο Αλέξης. Δήλωσε ότι με τη Ρωσία «έχουμε κοινό ορθόδοξο πολιτισμό».
Για τα ψηφουλάκια γίνεσαι και χριστιανός, άμα λάχει. Απορώ όμως, πώς θα πείσει
τον Γλέζο να απαρνηθεί τη Σοβιετική Ένωση και να στραφεί στη σημερινή Ρωσία; Θα
τρίζουν τα κόκαλα του Στάλιν.
Και ο Λαλιώτης με τον ΣΥΡΙΖΑ; Έτσι
μπορεί να ερμηνευτεί δήλωσή του, μετά από δημοσιεύματα για τις σχέσεις του με
τον Αλέξη. Φυσιολογική εξέλιξη. Το ΠΑΣΟΚ, για κάποιο διάστημα, δεν έχει κάτι να
δώσει.
Ο Αντώνης κατάγγειλε την αδιαφορία
για τον τουρισμό, που επιδεικνύει η πολιτεία επί πολλά χρόνια. Συγγνώμη, Αντώνη
μου, αλλά ήσουν υπουργός Πολιτισμού που εποπτεύει του τουρισμού. Το λησμόνησες
ή έκανες αυτοκριτική;
Και για την ιστορία, να αναφέρουμε
ότι ο αποκλεισμός του Κοντογιάννη από εκλόγιμη θέση στην Ηλεία, έχει και ουρά.
Ο Αντώνςη, ως υπουργός Πολιτισμού, προκειμένου να ικανοποιήσει τους
συμπατριώτες του (να μαζέψει προσωπικές ψήφους δηλαδή), αποφάσισε λίγες ημέρες
πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, να μεταφέρει διοικητικά το Ναό του
Επικούρειου Απόλλωνα από την Ηλεία στη Μεσσηνία.
Σφοδρή ήταν τότε η αντίδραση του «ντορικού»
βουλευτή Ηλείας, Κοντογιάννη, ο οποίος επιτέθηκε στον Αντώνη για την
παλαιοκομματική αυτή πράξη. (Προς φίλους νεοδημοκράτες: Είπαμε να αποφύγουμε το
σοβιετικό κράτος, αλλά ταυτόχρονα να απαλλαγούμε και από το παλαιοκομματικό,
έτσι;).
Και μια
αναφερόμαστε για σοβιετισμό, δεν ξέρω γιατί μου ήρθε στο νου αυτή η εικόνα,
όταν στο δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης, που συζητούσε το θέμα της αφαίρεσης
πινακίδων από τα καταστήματα, ο Τριαντάφυλλος Μηταφίδης πρότεινε να καθιερωθεί
ένας ενιαίος τύπος καλαίσθητων πινακίδων, και να προφυλάσσεται η εικόνα της
πόλης.
Μόλις το άκουσα
μου ήρθε στο νου ο ενιαίος τύπος στολών των ερυθροφρουρών του Μάο και οι
πανομοιότυπες πολυκατοικίες της σοβιετικής Γιουγκοσλαβίας. Το ότι η αρχαία
ελληνική τέχνη, που θαυμάζεται από την οικουμένη, στηριζόταν στην πολυμορφία,
γι’ αυτό και έφερε τα εκπληκτικά αποτελέσματα, δεν λαμβάνεται υπόψη (Και να
ρωτήσω: οι ομοιόμορφες στολές των μαθητών γιατί καταργήθηκαν;).
Καλλισθένης
