Σήμερα ήταν ο Καρατζαφέρης. Κάποιες στιγμές, τα blogs θυμίζουν τα μιντιακά κοράκια που έχοντας πρώτα πάρει το ορεκτικό του λαϊκισμού, στη συνέχεια κάθονται και απλά περιμένουν ποιος θα ψιθυρίσει, ποιος θα τολμήσει να μιλήσει, ποιος θα πει κάτι σχετικό με τα blogs, προκειμένου να πέσουν επάνω του και να τον γευτούν ως κυρίως πιάτο. Το επιδόρπιο ακόμα δεν το γνωρίζουμε. Ίσως να είναι ο τρίτος, που θα επιχειρήσει να κρίνει την ευρύτερη στάση των blogs απέναντι στο κοινό και στη συνταγματική τάξη.
Σήμερα, γίναμε μάρτυρες μιας τραγικής αντιμετώπισης αυτού που φέρει την αντίθετη άποψη από αυτό που ενδεχομένως να πιστεύουμε. Σήμερα είδαμε όλο το μεγαλείο της Δημοκρατίας μας. Ένας πολιτικός, ο κος Καρατζαφέρης κατέθεσε μια πρόταση σχετικά με τη λειτουργία των blogs. Ούτε επέβαλλε την εφαρμογή της πρότασης αυτής, αλλά ούτε και απαίτησε αυτή η πρόταση να εφαρμοστεί άμεσα. Απλά εξέφρασε την άποψή του. Και ξαφνικά, το «μεγάλο ενημερωτικό ιστολόγιο», ξέχασε τι εστί ενημέρωση και άρχισε την ολομέτωπη επίθεση εναντίον ενός πολιτικού που είτε μας αρέσει, είτε όχι, έχει εκλεχθεί διότι εκφράζει συγκεκριμένη μερίδα συμπολιτών μας. Η επίθεση ήταν βάναυση. Οι αναρτήσεις άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια και ήταν όλες στο ίδιο επιθετικό και απειλητικό ύφος. Οι συγγραφείς των αναρτήσεων, επιδόθηκαν σε χαρακτηρισμούς και επιθετικούς προσδιορισμούς, μόνο και μόνο επειδή σήμερα διατυπώθηκε μια άποψη η οποία κατά καιρούς επανέρχεται από διάφορα στόματα. Δεν είπε κάτι καινούριο ο κος Καρατζαφέρης. Αυτό που είπε περί της ανωνυμίας των ιστολογίων, το έχουμε ξανακούσει πάμπολλες φορές. Προς τι λοιπόν η έκρηξη? Μήπως αυτό το ακούσαμε για πρώτη φορά, ή μήπως αυτός είναι ο ρόλος των ιστολογίων? Πρέπει να αντιληφθούν λοιπόν οι κύριοι που λυμαίνονται την προστατευτική ανωνυμία των blogs, ότι η ανωνυμία παρέχεται για την προστασία του blogger ως αμυνομένου και όχι ως όπλο πολέμου ενάντια σε όποιον δεν γουστάρουμε. Η λογική αυτή, είναι επικίνδυνη για τον ρόλο των blogs στην κοινωνία και μπορεί στο μέλλον να αποδειχθεί καταστροφική για τον πολιτικό πολιτισμό, αλλά και την ψυχική ηρεμία της κοινωνίας.
//Ηρόστρατος//